إِنَّ اللّهَ لا يَخْفى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي اْلأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ ( 5 )
هُوَ الَّذي يُصَوِّرُكُمْ فِي اْلأَرْحامِ كَيْفَ يَشاءُ لا إِلهَ إِلّا هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ ( 6 )
علم نامحدود و قدرت خدا در آفرينش
تفسير :
« إِنَّ اللَّهَ لَايَخْفَى عَلَيْهِ شَىْءٌ فِى الْأَرْضِ وَلَا فِى السَّمَآءِ »
ظاهر اين است كه الف لامِ « الأرض » در اينجا بلكه در اغلب موارد استعمال اين كلمه در قرآن مجيد براى عهد حضورى است و با جنس يا استغراق يا زينت كلام تناسبى ندارد ، و الف لام « السماء » براى جنس است و شامل همهء آسمانهاست . و معناى آيه اين كه : حقيقت اين است كه هيچ چيزى نه در اين زمين و نه در آسمان بر خدا پنهان نيست ، از اجزاى داخلى آنها و حوادث جوّى و شمار ساكنان آنها از فرشتگان و ارواح صالحان و اجنّه و شياطين ، و كيفيت تدبير و مدت دوام و بقاى نظام آنها ، و سپس اختلال نظم و حدوث روز عظيم رستاخيز . پس كفر مكلّفان و اعمال شرّ آنها نيز كه سبب انتقام از آنان است در علم ازلى او ثابت است .
« هُوَ الَّذِى يُصَوّرُكُمْ فِى الْأَرْحَامِ كَيْفَ يَشَآءُ »
يعنى : اوست كسى كه در آغاز آفرينشتان ، جسم شما را در رحم مادران بدان گونه كه مىخواهد از نظر اعضا و قيافه و صفات جسمى تصوير مىكند ، و سپس روح شما را هنگامى كه از سُلالهء جسمتان متكوّن مىشود و يا از خارج با جسمتان ارتباط و ازدواج پيدا مىكند ، بدان گونه كه مشيّتش اقتضا مىكند از نظر حالات و استعداد فكرى و صفات روحى ، صورتبندى مىنمايد . بلكه اوست كه هر جاندارى را از آغاز آفرينش تا آخرين مراحل هستىاش به صور مختلف در مىآورد .
« لَآ إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ »
يعنى : هيچ معبود به حقّى جز او كه اينگونه غالب و مقتدر و توانا در انجام خواستههاى خود ، و صاحب دقت و متانت و استوارى در خلق و حفظ آفريدههاى خود باشد ، نيست .