« أُوْلئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ »
« اولئك » اشاره به مشركات و مشركين است . يعنى : زنان مشرك همسران مرد خود را و مردان مشرك همسران زن خود را بهسوى آتش دعوت مىكنند به دعوت انشائى و لفظى و يا به دعوت تكوينى ، بدين معنا كه زندگى گرم و نزديك و طولانى مادامالعمرى مشرك و مؤمن كه مقتضاى ازدواج طبيعى است قهراً اثرات متقابل دارد ، بنابر اين نبايد صورت بگيرد .
« وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ »
« باذنه » متعلّق به « يدعو » است . يعنى : خداوند نيز به اذن خود پيوسته جامعهء انسانى را بهسوى بهشت و آمرزش مىخواند . و البته دعوت خدا به وسيلهء پيامبران و كتابهاى آسمانى و يا بهواسطهء اعطاى نيروى خرد به آنهاست و معناى « باذنه » اين است كه اين دعوت ، همواره توأم با اذن تكوينى است ، يعنى توفيقات و يارى او پس از پذيرش دعوت انبياء مىرسد .
« وَيُبَيّنُ ءَايتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ »
يعنى : و خداوند آيات خود را براى همهء جهانيان بيان مىكند ، باشد كه متذكّر شوند .
محتمل است مراد از آيات ، آيات قرآنى حاكى از احكام و معارف باشد ، يعنى خدا احكام دينى و معارف معنوى خود را همواره به مرور تاريخ در اختيار جامعهء بشرى قرار مىدهد . و يا آن كه روزى مجموع آيات اين كتاب را براى جامعهء بشرى به ارادهء نافذ خود روشن خواهد نمود و ممكن است مراد ، آيات و نشانههاى تكوينى باشد ، يعنى خداوند به واسطهء اعطاى عقل و خرد به انسان ، پيوسته آيات خود را در آفاق و انفس به آنها نشان مىدهد .
وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحيضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحيضِ وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ حَتّى يَطْهُرْنَ فَإِذا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللّهُ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوّابينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرينَ ( 222 )
لغت و اعراب :
حاضَت المرأةُ - از باب ضَرَب - : خون حيض ديد . و حيض و محيض : خون قاعدگى . أذى : ناراحتى و آسيبى خاص . اعتزال : كنارهگيرى . أتاه : آمد نزد او ، و مراد آميزش جنسى است . چنانكه
تفسير روان (فارسى) — صفحة 238
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٣٨