اعراب :
الذين مبتدا ، و يتلونه حال است از مفعول « آتيناهم » و اولئك خبر است ، و مراد از كتاب تورات و انجيل يا مطلق كتاب آسمانى است .
تفسير :
« الَّذِينَ ءَاتَيْنهُمُ الْكِتبَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُوْلئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ »
يعنى : كسانى از يهود و نصارا كه به آنها كتاب آسمانى تورات و انجيل داديم و آنها آن كتاب را چنان كه شايستهء آن است - يعنى بدون تحريف و با تدبّر و عمل - تلاوت مىكنند آنها هستند كه به آن ايمان مىآورند . اين آيه به منزلهء استدراك از آيهء قبل است كه ظهور در بينونت تام ميان اهل كتاب و مسلمين داشت . يعنى آنها كه به كتاب واقعى خودشان ايمان دارند آنها هستند كه هدايت و ايمان واقعى دارند و چون از تحريفات پيروى نكردهاند ضلالت ندارند .
و ممكن است مراد از « الذين » همهء انسانهايى باشند كه از زمان نوح در امتداد تاريخ ، كتاب آسمانى متناسب با نفوس و عصرشان به آنها داده شده ، و مراد اين باشد كه هر كس در عصر خود كتاب آسمانى خود را به نحو شايسته تلاوت نمود و بدان عمل كرد ، آنها مؤمن واقعى و مشمول وعدهء بهشت اند ، خواه از ملّت نوح باشند يا ابراهيم يا موسى و عيسى و محمد صلى الله عليه و آله .
« وَ مَن يَكْفُرْ بِهِ فَأُوْلئِكَ هُمُ الْخسِرُونَ »
يعنى : و هر كس در هر عصرى به كتاب خود كفر ورزد آنها هستند كه زيانكارند .
يا بَني إِسْرائيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَنّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمينَ ( 122 )
وَ اتَّقُوا يَوْمًا لا تَجْزي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَ لا يُقْبَلُ مِنْها عَدْلٌ وَ لا تَنْفَعُها شَفاعَةٌ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ ( 123 )
لغت و اعراب :
و أنّى فضّلتكم عطف است بر نعمتى . جزى من ذاك أو عن ذاك : قام مقامه و أغنى عنه ، يعنى به جاى آن نشست و از آن كفايت كرد . عدْل - به فتح و كسر - : بدل و عوض .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 135
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٣٥