يعنى : و چون به طايفهء يهود گفته شود : به آنچه خداوند بر پيامبر اسلام نازل كرده از دين و قرآن يا به همهء كتابهاى آسمانى كه خداوند بر پيامبرانش نازل نموده ايمان آوريد ، مىگويند : ما به آنچه بر خودمان نازل گشته - يعنى تورات و صحف - ايمان مىآوريم ؛ و به غير آن هر كتابى كه باشد و يا به آنچه پشت سر آن آمده - يعنى انجيل و قرآن - كفر مىورزند در حالى كه همان كتاب ديگر كه قرآن است حق و ثابت و تصديق كنندهء كتاب و دين آنهاست ، هم به تصديق قولى به لحاظ تصريحات و تأييدات قرآن از تورات و آورندهء آن ، و هم به تصديق عملى به جهت آن كه همهء وعدههاى تورات و انجيل دربارهء ظهور پيامبر اسلام ، محمّد صلى الله عليه و آله امّى عربى ، و اخبار آن دو كتاب از اوصاف او و دين و كتاب و غزوات و ساير خصوصيات او تحقّق يافته ، و اين نوعى تصديق آن دو كتاب است .
« قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنْبِيَآءَ اللَّهِ مِن قَبْلُ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ »
يعنى : اى پيامبر به آنان بگو : اگر شما ملت يهود به آنچه بر خودتان نازل شده ايمان داريد ، پس چرا پيامبران خدا را پيش از اين - كه در فاصلهء ميان موسى و محمد صلى الله عليه و آله آمدند مانند زكريا و يحيى و عيسى كه به ادعاى خودتان پيامبر بودند - مىكشتيد ؟ آيا تورات آسمانى كشتن پيامبران الهى را تجويز كرده بود ؟ !
« وَ لَقَدْ جَاءَكُمْ مُّوسَى بِالْبَيِّنَاتِ »
اين آيه نيز مانند آيهء قبل اشاره به كذب آنها در ادعاى ايمان به تورات است ، مىفرمايد : و حقّاً و بىترديد موسى در عصر تأسيس مكتب يهوديت دلايل روشنى در اثبات حقانيت توحيد و نبوت و كتاب خويش براى شما آورد ، مانند عصا و يد بيضا و جوشيدن چندين نهر از قطعهاى سنگ و شكافته شدن دريا و طوفان و ملخ و شپش و قورباغه و خون ، معجزاتى به منظور تأييد ايمان مؤمنان و شكست دشمنان .
« ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَنتُمْ ظَالِمُونَ »
يعنى : و آنگاه كه چند صباحى از شما جدا شد ، در غيبت وى گوساله را به عنوان خدايى به پرستش گرفتيد در حالى كه در اين عمل ستمكار بوديد ، ستم به خداوند كه جمادى پست را در ربوبيت شريك او كرديد ، و ستم به دو پيامبر مرسل كه زحمات آنها را هدر داديد ، و ستم به دين و قوانين آسمانى كه مخالفت كرديد ، و ستم به خودتان كه از مرحلهء انسانيت سخت تنزّل نموديد ، و
تفسير روان (فارسى) — صفحة 110
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١١٠