تصديق كنندهء همهء چيزهايى است كه همراه آنها و در نزد آنهاست از تورات و احكام اصولى و فروعى آن ، و چيزهايى كه با آنهاست از شرايع و معارف و حِكَمى كه از پيامبران گذشته به ميراث به آنها رسيده ، هر چند نسبت به برخى از احكام آن ناسخ بود .
« وَ كَانُواْ مِن قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُواْ »
يعنى : و اين در حالى است كه آنها پيش از ظهور اسلام ، در مقام برخورد با مشركان و محاجّه و دشمنى ، آنها را تهديد به آمدن پيامبر اسلام مىكردند و مىگفتند طبق تصريح تورات ما در اين سرزمين پيامبرى امّىِ عربى با اوصاف خاص ظهور خواهد نمود كه با هر دشمنى بجنگد پيروز مىشود ، و ما به وى ايمان مىآوريم و زير پرچم او با شما مىجنگيم و غالب مىشويم .
گفتهاند : گاهى هم در مقام ضرورت و موقع حساس انگشتان خود را در كتاب تورات روى نام يا صفات پيامبر آينده مىگذاشتند و از خدا يارى مىطلبيدند .
« فَلَمَّا جَآءَهُم مَّا عَرَفُواْ كَفَرُواْ بِهِ فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْكَافِرِينَ »
يعنى : اما چون حقّى كه شناخته بودند بهسوى آنها آمد يعنى محمد صلى الله عليه و آله يا اسلام ، او را انكار كردند و به او كفر ورزيدند ، پس لعنت و نفرين خدا بر اين كافران باد ، زيرا اين انكار ، بر خلاف علم و صريح تورات و سخنان پيامبران و بر ضد وجدانشان بود ، و نيز سبب انحراف اعتقادى و عملى ملتى غير محصور تا روز قيامت و محروميتشان از راه مستقيم خدا و فرستادگان او شد ، و بىترديد آنها را چيزى جز هواى نفس و حبّ رياست و حرص بر دنيا بر اين عمل زشت وادار نكرد .
بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ أَنْ يَكْفُرُوا بِما أَنْزَلَ اللّهُ بَغْيًا أَنْ يُنَزِّلَ اللّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ فَباءُو بِغَضَبٍ عَلى غَضَبٍ وَ لِلْكافِرينَ عَذابٌ مُهينٌ ( 90 )
تفسير :
« بِئْسَمَا اشْتَرَوْاْ بِهِ أَنفُسَهُمْ أَن يَكْفُرُواْ بِمَآ أَنْزَلَ اللَّهُ »
يعنى : بسى زشت است آن ثمن و بهايى كه خودشان را بدان فروختند و آن اين است كه به آنچه خدا نازل كرده كافر شوند ، يعنى به دين و قرآنى كه خداوند بر محمّد صلى الله عليه و آله فرو فرستاده . و مراد از
تفسير روان (فارسى) — صفحة 108
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٠٨