تَعَبُّدي وَ صَلاتي عَلَيْكُمْ اهْلَ الْبِيْتِ وَ مِنْ لَعْنَتي لأعْدائِكُمْ قالَ مُوسى عليه السلام : الآنَ خَرَجْتَ مِنَ النّارِ . « 1 »
يعنى : شخصى از خواص شيعهء موسى بن جعفر عليه السلام در حالى كه پس از خلوت شدن مجلس بر خود مىلرزيد عرض كرد : يابن رسول اللَّه چقدر مىترسم از اينكه فلانى ، پسر فلان ، منافقانه با شما رفتار كرده و به دروغ اظهار اعتقاد به وصايت و امامت شما بكند ، موسى عليه السلام فرمود :
چگونه ؟ عرض كرد : براى اينكه من همراه وى در مجلس مردى از بزرگان بغداد حاضر شديم صاحب مجلس از او پرسيد : تو عقيده دارى كه موسى بن جعفر در مقابل اين خليفه كه بر تخت سلطنت نشسته ، امام است ؟ يابن رسول اللَّه اين شخص در جواب گفت : من چنين نمىگويم بلكه معتقدم كه موسى بن جعفر امام نيست و اگر معتقد باشم كه او امام است ، لعنت خدا و ملائكه و همهء مردم بر من و بر هر آن كه داراى چنين اعتقادى است باد ، موسى بن جعفر عليه السلام فرمود : قضيه چنان كه تو گمان بردهاى نيست . . . اى بندهء خدا كى اين گمان نفاق آميز از دل تو زدوده خواهد شد ، توبه كن عرض كردم : يابن رسول اللَّه من مالى ندارم كه او را راضى كنم ، ثواب قسمتى از عبادت خود و صلواتى كه بر شما اهل بيت نثار كردهام و لعنتى را كه بر دشمنان شما كردهام به او مىدهم تا از من راضى باشد ، امام فرمود : الآن از آتش خلاص شدى .
23 - لا تَظُنَّنَّ بِكَلِمَةٍ خَرَجَتْ مِنْ احَدٍ سوُء اً وَ انْتَ تَجِدَ لَهُ فِي الْخَيْرِ مُحْتَمَلًا . « 2 »
يعنى : به كلمهاى كه از دهان كسى بيرون مىآيد تا جايى كه مىتوانى محمل صحيحى بر آن پيدا كنى گمان بد مبر .
24 - . . . انَّ ابا جَعْفَرٍالْباقِرِ عليه السلام اسْتَقْبَلَ الْكَعْبَةَ وَ قالَ : الْحَمْدُالِلَّهِ الَّذي كَرَّمَكَ وَ شَرَّفَكَ وَ عَظَّمَكَ وَ جَعَلَكَ مثابةً لِلنّاسِ وَ امْناً وَ اللَّهِ لِحُرْمَةُ الْمُؤْمِنِ اعْظَمُ مِنْكَ . « 3 »
يعنى : امام باقر عليه السلام رو به كعبه كرده و فرمود : سپاس خداى را كه گراميت داشته و به تو شرافت و عظمت داد و تو را محل اجتماع مردم و خانهء امن آنها قرار داد ، قسم به خدا حرمت مؤمن بيشتر از حرمت توست .
25 - لا يَعْدِمُكَ مِنْ حَبيبٍ سُوءُ ظَنِّ . « 4 »
يعنى : مواظب باش كه سوء ظن دوست تو را از دستت نگيرد .
هامش
( 1 ) - بحار ، ج 75 ، ص 195 ؛ سفينه ، ج 2 ، ص 110 ؛ مستدرك ، ج 2 ، ص 110 از تفسير امام حسن عسكرى عليه السلام و احتجاج طبرسى ، اين حديث احتياج به تفسير و شرحى دارد كه اينجا مناسب آن نيست و قسمتى از حديث را هم نقل نكرديم ، به مصادر مذكور رجوع شود .
( 2 ) - نهج البلاغه ، حكمت 360 ؛ كشف الريبة ، ص 292 - 293 ؛ مستدرك ، ج 2 ، ص 110 از امالى صدوق و نهج البلاغه و اختصاص و تمام حديث قبلًا در ضمن كلام شهيد رحمه اللَّه نقل شده .
( 3 ) - بحار ، ج 74 ، ص 233 .
( 4 ) - بحار ، ج 77 ، ص 230 .