- « و لم يعرفه ، من لم يتمتّع بنعمه . »
كسى كه از نعمتهاى خداوند بهرهمند نشود ، او را نشناخته است .
- « و لم يحبّه ، من لم يته فى كرمه . »
كسى در كرم خداوند متحير نشود ، او را دوست نخواهد داشت .
- « أهل المعرفة وحش اللَّه فى الأرض لا يأنسون إلى واحد . »
اهل معرفت وحشى خداوند هستند در زمين كه به كسى انس نمىگيرند .
- « يابن آدم ! مالَك تأسَّفُ على مفقود لا يرده عليك الغوث ؟ و مالك تفرَحُ بموجود لا يتركُه فى يدك الموتُ ؟ »
اى فرزند آدم ! چرا بر ناپديد شدهاى كه فرياد آن را به تو بر نمىگرداند ، اندوه مىخورى ؟
و چرا به موجودى كه مرگ آن را در دستت رهايش نمىكند خوشحال مىشوى .
- « مِن صفة العارف خصلتان : ألّا يذيع حالَه لِأحدٍ ، و لا يفتش أحد عن حاله ؛ و من علامة المريد : الرّضاء بالقضاء ، والثقة بالوعد ، والعمل بالإخلاص ، والشّكر على البلاء ، والتّوبة من كلّ ذنب ، وامتحان الإرادات . »
عارف دو خصلت دارد : اول اين كه حالش را به كسى افشاء نمىكند و كسى هم از حالش جستجو نمىكند و از علامت مريد خشنودى به قضاى خداوند و اطمينان به وعدهى او و عمل به اخلاص و شكر بر بلاءها و توبه از هر گناه و امتحان ارادتهاى خود مىباشد .
- « من يستفتح أبواب المعاش به غير مفاتيح الأقدار ، وكَّل إلى المخلوقين . »
كسى كه درهاى معاش را با غير كليدهاى اندازههاى خدا باز كند ، به مخلوق واگذار مىشود .
- « ألِق حسنَ الظنّ على الخلق و سوءَ الظنّ على نفسك ، لتكونَ من الأوّل فى سلامة و من الآخر على الزّيادة . »
گمان نيكو را بر مردم بيانداز و بدگمانى را بر خويشتن ، تا اين كه از اوّل در سلامت باشى و آخرالامر هم رو به زياده باشى .
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 349
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣٤٩