- چون بناى ايجاد و ظهور وجود به حكم « فأحببتُ أن أُعرف ، فخلقتُ الخلقَ لكى أُعرَف . » ؛ ( پس دوست داشتم كه شناخته شوم ، مخلوقات را آفريدم تا شناخته شوم . ) بر حبّ است « فلولا الحبّ ، ما ظهر ما ظهر ، و ما ظهر فمِن الحبّ ظهرَ وبالحبّ ظهَر ، والحبّ سارٍ فيه ، بل هو الحبّ كلّه . » ؛ ( پس اگر محبت نبود آن چه ظاهر گشته ، ظاهر نمىشد و آن چه ظاهر گشته به جهت محبت و به واسطه آن ظاهر گشته است و محبت در آن جارى است بلكه آن ، تماميش محبت است . )
- هر كه را دوست دارى او را دوست داشتهاى و به هر چه روى آورى به او روى آوردهاى و بندگى هر كه به جاى آورى ، بندگى او به جاى آوردهاى و اگرچه ندانى . . .
وَ قَضى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ
« 1 » ؛ ( و پروردگار تو مقرر كرد كه جز او را مپرستيد . )
- سالكان طريق علم حكمت غرق در درياى يقينند ، هر چه شنوند و بينند حق شنوند و حق بينند ، آيينه دل ايشان زنگ و باده توحيدشان رنگ ندارد ، همتشان عالى و دلشان از غير دوست خالى است ، طالب اين گنج در دنيا غريب است و از لذت اين سرا بىنصيب ، روحش در ملكوت سير مىكند و از ارواح انبيا و اوليا گذشته استمداد مىجويد و اگر مدد دير رسد ، او را مايه غم شود .
- « أجلّ اللذّات وأعلاها معرفة اللَّه تعالى والنظر إلى وجهه الكريم ؛ وأنّه لايتصوّر أن يؤثر عليه لذّة أخرى ، إلّامَن حرم هذه اللذّة . . . »
برترين لذتها و بالاترين آنها ، معرفت خداوند متعال و نظر به وجه كريمش مىباشد و تصور نمىشود لذت ديگرى بر آن ترجيح داشته باشد ، مگر كسى كه از اين لذت محروم باشد . . .
- « إعلم أنّه لا فرق فى الرؤية بين الدنيا والآخرة ؛ فكما أنّه لايجوز رؤية اللَّه سبحانَه فى الدنيا بالعين والبصر ، فكذلك لايجوز رؤيته فى الآخرة بالعين والبصر ؛ وكما أنّه يجوز رؤيته بالقلب والبصيرةِ لأهل البصائر ، أعنى غايةَ الإنكشاف والوضوح بحيث يتأدّى إلى
هامش
( 1 ) . سورهى اسراء ، آيهى 23 .