برقلبت اطلاع پيدا كند در حالى كه تو از دنيا و آخرت غير او را نخواهى .
- « من وثق باللَّه فى رزقه ، زاد فى حُسن خلقه واعقبه الحلم وسخت نفسه فى نفقته وقلّت وساوسه فى صلاته . »
كسى كه در روزيش به خداوند اطمينان داشته باشد ، او حسن خلقش را زياد كرده و دنبالش به او حلم مىدهد و خود را در نفقهاش سبك مىگيرد و وسواسش در نمازش كم مىشود .
- « إذا استحى العبد من ربّه - عزّوجلّ - ، فقد استكمل الخير . »
هنگامى كه بنده از پروردگارش - عزّوجلّ - حياء كند ، خير را كامل گردانيده است .
- « اختلفوا علينا فى الزّهد بالعراق ، فمنهم مَن قال : الزّهد فى ترك لقاء النّاس ، ومنهم مَن قال : فى ترك الشّهوات ؛ ومنهم من قال : فى ترك الشّبع ، وكلامهم قريبٌ بعضه من بعض وأنا أذهب إلى أنّ الزّهد فى ترك ما يشغلك عن اللَّه . »
مردم در عراق دربارهى زهد با ما اختلاف دارند ، بعضى از ايشان مىگويد : زهد در ملاقات نكردن با مردم است و بعضى از ايشان مىگويد : در ترك شهوات است و بعضى از ايشان مىگويد : در سير نخوردن است و كلامشان بعضى نزديك بعضى ديگر است و من مىگويم كه زهد در ترك آن چيزى است كه تو را از خداوند مشغول مىكند .
- « واحزناه على الحزن فى دار الدّنيا ! »
چه قدر بايد محزون بود بر اندوه در دنيا .
- « الرّضا عن اللَّه والرّحمة للخلق درجة المرسلين . » ؛ ( خشنودى از خداوند و رحمت به خلق درجهى مرسلين است .
- « لولم يكن لأهل المعرفة إلّاهذه الآية الواحدة لاكتفوا بها :
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ * إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ
« 1 » . »
اگر براى اهل معرفت جز همين آيه نباشد ، براى آنان كافى است كه مىفرمايد : « در آن روز
هامش
( 1 ) . سورهى قيامت ، آيات 22 و 23 .