فى دينه بهواك ، فيرديك . »
به كمتر از شأن خويش راضى باش و با پروردگارت در قضايش نزاع مكن تا كمرت را بشكند و از او غافل مشو تا تو را سلب و كنار گذارد و در دين او مطابق هواى نفست سخن مگو تا تو را طرد كند .
- « لا تسكن إلى نفسك ، فتُبتلى بها وبمَن هو شرّ منها . »
به خودت مطمئن مشو تا به آن و بدتر از آن مبتلا شوى .
- « لا تظلم أحداً ولو بسوء ظنّك به وحملك له على محامل السّوء ؛ فإنّه لا يجاوزك بك ظلمُ ظالم . »
به كسى ظلم نكن هرچند به بدگمانى به او و وارد كردن او به زمينههاى بدى باشد ؛ زيرا ظلم ظالمى از تو تجاوز نمىكند .
- « إذا وجدتَ فى قلبك بغضَ شخص أو حبّه ، فأعرِض أفعاله على الكتاب والسّنّة ، فإنّ كانت محبوبةً فيهما فأحبّه وإن كانت مكروهةً فاكرهه ؛ لئلّا تحبّه لهواك ، وتبغضه لهواك ، قال تعالى
وَ لا تَتَّبِعِ الْهَوى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
« 1 » و لا تَهجر أحداً إلّا اللَّه و ذلك إذا رأيتَه مرتكباً كبيرةً أو مُصرّاً على صغيرة . »
وقتى در قلبت كينهى شخصى يا محبت او را دريافتى ، كارهايش را بركتاب و سنت عرضه كن ، پس اگر در آن دو محبوب بود او را دوست بدار و اگر مكروه بود از او كراهت داشته باش تا اين كه او را به خاطر هواى نفست دوست نداشته باشى و كينه داشته باشى خداوند متعال مىفرمايد : « و زنهار از هوس پيروى مكن كه تو را از راه خدا به دركند . » و آن هنگامى است كه ببينى كه مرتكب گناه كبيره يا اصرار برگناه صغيره دارد .
- « علامة الإبتلاء على وجه العقوبة والمقابلة ، عدم الصّبر عند وجود البلاء والجَزع والشّكوى إلى الخلق ؛ وعلامة الإبتلاء تكفيراً وتمحيصاً للخطيئات ، وجود الصبر الجميل من غير شكوىً ولا جزَع ولا ضجر ولا ثقل فى أداء الأوامر والطّاعات ؛ وعلامة الإبتلاء لارتفاع
هامش
( 1 ) . سورهى ص ، آيهى 26 .