پروردگار . و نشانهى آن اين است كه مُعطى از عطا و به سازنده از آفريده بىنياز شده و در درياى شادمانى يافت و وجدان او مستغرق گردد و در ترك هر چيز كه گزيدهى او است در دل خاموش باشد و در سختىها و بلاها خدا را ببيند و بىتابى نكند و بداند كه خداوند متعال از هر چيز به او نزديكتر و از هر كس مهربانتر و عزيزتر و بزرگتر از هر چيز است و اين كه هر چيزى به جز خداوند متعال .
- « حجبت الدّنيا قلوبَ أهلها من اللَّه ، فلو تركوها لجالت فى ملكوته ثم رجعت بطرائف الفوائد . »
دنيا ، دل دنياداران را از ياد خدا محجوب ساخته است . اگر مردم دنيا را ترك گويند ، قطعاً در ملكوت الهى به گردش درمىآيند و همراه با بهرهها و نكات ظريف باز مىگردند .
- « يا حبيبَ القلوب من لى سواكا * ارحم اليوم مذنبا قد آتاكا
اى محبوب دلها ، من چه كسى جز تو دارم . امروز بر من كه گناهكار به درگاهت آمدهام ،
رحم كن .
ياحبيبى وصفوتى ورجايى * كذب القلب إن احبّ سواكا
اى محبوب و گزيده و اميد من ، دل من دروغ مىگويد اگر بگويد كه غير تو را دوست دارد .
يا أنيسى ومُنيتى ومرادى * طال شوقى حتّى يكون لقاكا
اى مونس و آرزو و تنها خواستهى من ، هم چنان به تو شوق و علاقمندى خواهم داشت تا
اين كه به ملاقات تو نايل آيم .
- گفتهاند در وقت موت گريست و سپس خنديد . پرسيدند : اين چه حالى است ؟
گفت :
« أمّا بكائى فمِن مفارقتى الذكر آناء ليلى ونهارى وأمّا ضحكى فمن سرورى بلقائه . »
گريهام از جدايى از ياد خدا در لحظه لحظه شب و روز است و خندهام از