است علم اين عالم از آن خط و چه مقدار در آن چه مىداند عمل مىكند ؟
- « إنّ اللَّه تعالى ليرزق عبدَه الحلاوة ، فمِن أجل فرحه يمنعه من حقائق القرب . »
همانا خداوند متعال بندهاش را شيرينى روزى مىكند ، پس به جهت خوشحالىاش او را از حقايق قرب خود منع مىنمايد .
- « نسيان النفس ذكرُ بارئ النّسم . »
فراموشى خود ، ياد ايجادكنندهى آفريدههاست .
- « من تكلّم فى الأزل ، يحتاج أن يكون معه سراج الأزل . »
كسى كه دربارهى ازل صحبت مىكند ، نيازمند است كه با او چراغ ازل هم بوده باشد .
- « ما وجد الواجدون شيئاً من الحضور إلّاكانوا غائبين فى حضورهم . »
نيافتند يابندگان چيزى از حضور الهى را مگر اين كه در حضورشان غايب شدند .
- « ما ذكروه إلّابالغفلة ؛ ولا خدموه إلّابالفترة . »
ياد نكردند خداوند را - يادكنندگان - مگر با غفلت و او را خدمت نكردند - خدمتكنندگان - جز با سستى .
- « أكثر النّاس إشارةً ، أبعدُهم منه . »
هر كس از مردم بيشتر اشاره داشته باشند [ به خداوند ] از او دورترند .
- « أقربهم إلى اللَّه ، أوسعهُم على خَلقه . »
نزديكترين مردم به خداوند ، برخلق او بيشتر گشايش ايجاد مىكند .
- « لا يحمل عطاياه إلّامطاياه المذللَّة المروَّضة . »
بخششهاى خداوند را جز مركبهاى رام و روندهى او عمل نمىكند .
- « من سمع الكلام ليتكلّم مع النّاس ، رزقه اللَّه فهماً يكلّم به النّاس ؛ و من سمعه ليعامل اللَّه ؛ رزقه اللَّه فهماً يناجى به ربّه . »
كسى كه سخنى بشنود تا با مردم سخن گويد ، خداوند به او فهمى روزى كند تا با آن با مردم سخن گويد و كسى كه سخنى بشنود تا با خدا معامله كند ، خداوند به او فهمى روزى مىكند تا با آن با پروردگارش مناجات كند .
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 413
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٤١٣