- « لو غفر اللَّه لى يوم القيامة وأذن لى بالشّفاعة ، لشفّعتُ أوّلًا من آذانى ثمّ لمن برّنى وأكرمنى . »
اگر خداوند مرا تا روز قيامت ببخشد و اجازه دهد كه شفاعت كنم ، اوّل ، كسى كه مرا اذيت كرده است را حتماً شفاعت كنم سپس كسى را كه به من نيكى و اكرام نموده .
- « إذا وقفت بين يدى اللَّه - عزّوجلّ - ، فاجعل نفسك كأنّك مجوسى تريد أن تقطّع الزّنّار بين يديه . »
هنگامى كه در پيشگاه خداوند - عزّوجلّ - مىايستى ، خود را به گونهاى قرار ده مانند اين كه مجوسى هستى كه مىخواهى زنّار را در پيش روى او پاره كنى .
- « ليس العجب من حبّى لك و أنا عبد فقير ؛ إنّما العجب من حبّك لى و أنت ملك قدير . »
جاى شگفت نيست كه من بندهى فقير تو را دوست دارم ، بلكه شگفت از تو پادشاه توانمند كه مرا دوست دارى .
- « غلطتُ فى ابتدائى فى أربعة أشياء : توهّمتُ أنّى أذكره وأعرِفه وأحبّه وأطلبه ؛ فلمّا انتهيتُ ، رأيتُ ذكره سبَق ذكرى ، ومعرفته ومحبّته أقدم من محبّتى ، وطلبه لى أوّلًا حتّى طلبتُه . »
در ابتداى كارم در چهار چيز اشتباه كردم ؛ توّهم مىكردم كه من او را ياد مىكنم و مىشناسم و دوست دارم و طلب مىكنم ، ولى وقتى به نهايت رسيدم ، ديدم ياد او برياد من سبقت دارد و شناخت و محبتش مقدمتر از محبت من است و او اول مرا طلب كرد تا اين كه من او را طلب كردم .
- « اختلاف العلماء رحمة إلّافى تجريد التّوحيد ، ولقد عملتُ فى المجاهدة ثلاثين سنةً فما وجدتُ شيئاً أشقّ على العبد من العلم ومتابعته . »
اختلاف علما جز در تجريد توحيد - فهميدن توحيد خالص - رحمت است و به تحقيق سى سال مجاهده كردم پس چيزى را مشقتدارتر بربنده از علم و تبعيت از آن نيافتم .
- « عرفتُ اللَّه ، باللَّه وعرفتُ ما دون اللَّه بنوراللَّه . »
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 409
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٤٠٩