« أللّهم ! إنّى اسئلك علم الخائفين لك ، وخوفَ العالمين بك ، و يقين المتوكّلين عليك ، وتوكّل المؤمنين بك ، وإنابة المخبتين إليك ، وإخبات المنيبين إليك ، وشكر الصّابرين لك ، و صبر الشّاكرين لك ونجاة الأحبّاء المرزوقين عندك . »
بارالها ! از تو مىخواهم علم كسانى را كه از تو مىترسند و خوف عالمين به خودت را و يقين توكّل كنندگان بر تو را و توكل مؤمنين به تو را و رجوع فروتنان به سوى تو را و خضوع رجوع كنندگان به سوى خودت را و شكر صبركنندگان برايت را و صبر شكركنندگانت را و نجات دوستانى كه نزدت روزى مىخورند . « 1 »
( 1953 ) مولانا طهماسب قليخان كرمانشاهى « 2 » ، متخلّص به وحدت
صاحب علم و عمل و كاشف دقايق توحيد و متحقق در مقام تفريد و تجريد و صاحب كرامات است . ابتدا از شاگردان اخلاقى آقا ميرزا حسن نامى در مدرسه حاجى شهباز خان كرمانشاه بود و خان هم مشغول تحصيل و در ضمن از وى استفادههاى معنوى نمود . پس از فوت استاد در معاودت از عتبات ، در همدان شاگردى اخلاقى نزد آخوند ملّا ولىّ اللَّه نمود و پس از فوت آخوند به تهران آمد و در مدرسه آقا محمود كرمانشاهى در حجرهاى بيشتر از سىسال ، منزوى و مقيم شد و به تربيت جمعى از صالحين پرداخت تا آن كه در ماه رمضان سال 1311 در سن متجاوز از 70 سالگى ، چشم از جهان فرو بست و در قبرستان ابنبابويه در شهر رى به خاك سپرده شد . از وى اشعار و غزليات با حالى بر جاى مانده است .
هامش
( 1 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 3 ، ص 63 .
( 2 ) . كرمانشاهى : منسوب به كرمانشاه ، از شهرهاى غربى معروف ايران .