خشنودند به آن حالاتى كه خداوند در ايشان قرار مىدهد ، به جهت اين كه ايشان دوست دارند خواستهى خداوند و موافقت با خشنودى او را ، در حالى كه برخويشتن غضب كند به جهت شناخت ايشان حق خداوند را ، و به جهت آمادگى براى عقوبت خداوند به واسطهى عدالت او نسبت به ايشان ، پس اين امور ، ايشان را به امتحان از طرف خداوند منجر كرد ، پس عقلها و اعضا و دلهاى ايشان جايگاه محبت غير او را وسعت ندارد و به مقدار وزن يك خردل ايشان خالى از خداوند نمىباشند و غير او در ايشان باقى نمىباشد ، پس ايشان با تمامى وجودشان براى خداوند مىباشند و خداوند نيز براى ايشان بهرهى دنيا و آخرت مىباشد در حالى كه خداوند از ايشان خشنود و ايشان نيز از او خشنود مىباشند و خداوند ايشان را دوست داشته و ايشان نيز خدا را دوست دارند و ايشان براى خدا و خداوند براى ايشان است و ايشان خدا را انتخاب كرده و خدا نيز ايشان را انتخاب كرده است و ايشان خدا را ياد كرده پس خدا ايشان را ياد مىكند « اينانند حزب خدا . آرى ، حزب خداست كه رستگارانند . » پس در اين هنگام ذوالنّون فريادى كشيد و گفت : ايشان كجايند ؟ و چگونه مىتوان به آنها راه پيدا كرد و راه كدام است ؟ پس فرياد زد : اى ابا الفيض ! راه مستقيم است و حجت واضح است . پس به او گفت : به خدا سوگند چنين است كه گفتى ، اى برادرم ! پس فرار به سوى او است و به غير او مايل نشو . « 1 »
( 1945 ) بابا طاهر همدانى
مجذوبى كامل و مجنونى عاقل و عاشقى مجرّد و موّحدى يكتا است . صاحب دوبيتىهاى معروف و چند غزل و تأليفاتى به نثر مىباشد كه تفسيرهاى بر آن نوشته شده و نيز كلمات قصارى به عربى دارد كه تفسيرهايى برآن نوشتهاند . سال 410 در
هامش
( 1 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 317 ؛ طبقات شعرانى ، ج 1 ، ص 86 ؛ رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 139 .