- توكّل ، نه كسب كردن و نه نكردن است ، توكّل سكون دل است به وعدهى حق تعالى .
- دل دوستان خدا ، جاى سرّ خداست و خداى سرِّ خود در دلى ننهد كه دوستى دنيا در آن باشد .
- تا نقضِ در عبوديّت در تو است ، به حقيقت آزادى نرسيدى .
- بىپاسبانى قلوب ، به رعايت حقوق نتوان رسيد .
- بلا ، خراج عارفان است و بيدار كنندهى مريدان و هلاك كنندهى عاقلان .
- موحّد و اهل معرفت را هفتاد مقام است ، يكى از آنها نيافتن مراد اين جهان است و موحّد را حالى از حالى باز ندارد ، و منزلتى از منزلتى .
- محبّت ، امانت خدايى است ، به محبّت او نرسى تا جان خود را در راه او سخاوت نكنى .
- حقيقت ذكر ، فانى شدن ذاكر است در ذكر و ذكر در مشاهدهى مذكور .
- اخلاص ، فنا است از فعل خويش و برداشتن فعل خويش و دويدن در پيش .
- زَلّت و لغزش عام ، ميل است از حلال به حرام ؛ و زَلّت زاهد ، ميل است از فنا به بقاء ؛ و زَلّت عارف ، ميل از كريم به كرامت .
- شفقت بر خلق ، آن است كه به طوع به ايشان دهى آن چه طلب مىكنند و بارى به ايشان ننهى كه طاقت آن ندارند و سخنى نگويى كه ندانند .
- « السّير من الدّنيا إلى الاخرة سهل على المؤمن ، و هجران الخلق فى حبّ الحقّ شديد ، والسّير من النفس إلى اللَّه صعب شديد ، والصّبر مع اللَّه أشدّ . »
سير از دنيا به آخرت بر مؤمن آسان است و دورى از خلق براى محبت حق تعالى سخت است و سير از خويش به خداوند سخت مشكل است و صبر با خدا [ از دورى او يا صبر در توجه حقيقى به خداوند با توجه به خود ] سختترين آنهاست .
- « إذا بدت عين الكرم ، ألحقت اللّاحقين بالسّابقين ، [ ألحقت المُسىء بالمحسن ] و فى
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 90
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٩٠