ادب نيكو ، زينت عالم و پوشش جاهل است .
- « فاجعل التيقّظ واعظَك ، والتثبّت وكيلك ، والحذر منبّهك ، والمعرفة دليلك ، والعلم قائدك ، والصبر زمامك ، والفزع إلى اللَّه - عزّوجلّ - عونك . »
بيدار شدن را واعظ خود قرار ده و تأمّل و دقت در امور را وكيل خويش بگمار و دورى كردن را بيدار كنندهى خود و معرفت را راهنمايت و علم را رهبر خود و صبر را وسيلهى محكم بودنت در امور و ناله كردن به طرف خداوند - عزّوجلّ - را در تاريكى شب ياور خود قرار ده .
- « من لم توسعةَ الدنيا غنىً و لا رفعة أهلها شرفاً ، و لا الفقر فيها صفةً ، فقد ارتفعت همّته ، و عزفت عن الدنيا نفسه . »
كسى كه توسعهى دنيا را موجب بىنيازى نداند و بزرگى اهلش را سبب شرافت نبيند و فقر در آن را صفت [ پستى ] نداند ، پس به تحقيق همّتش بلند بوده و نفسش از دنيا بىميل است .
- « أوّل ما يرث المريد العارف بربّه ، معرفته بدائه و دوائه فى عقله و رأيه . و السّليم القلب المتيقّظ عن ربّه ، الغافل عن عيوب العباد ، ألمتفقّه لعيوب نفسه . »
اولين چيزى كه نصيب مريد عارف پروردگار مىشود ، شناخت مرض و دواى عقل و فكر است و سلامت قلبش به اين كه از طرف پروردگارش بيدار شده ، از عيوب بندگان ، غافل و به عيوب خودش آگاه مىباشد .
- « انس المريد الوحشة من العباد مع دوام الذكر للَّهبقلبه . »
انس مريد ، وحشت از بندگان است همراه با ذكر دايمى قلبش براى خداوند .
- « أكرم أخلاق المريد إكرامه نفسَه عن الشرّ و دنائة الأخلاق ، و عظيم الهمّة بالظفر بما يرضى اللَّه ، يطير معه النوم و يقلّ معه النسيان . »
كريمترين اخلاق مريد ، بزرگ داشتن نفس است از بدى و اخلاق پست و همّت و ارادهى بزرگ براى به دست آوردن خشنودى خداوند ، به گونهاى كه با وجود آن خواب از سر پريده و
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 194
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص١٩٤