( 689 ) جمال الدّين ، ابوالعباس احمد بن شمس الدّين محمد بن فهد اسدى حلّى « 1 »
از موحّدين صاحب علم و عمل و زهد و اخلاق و مقامات عاليه است . استاد بزرگوار علّامه طباطبايى - رضوان اللَّه تعالى عليه - از استاد اخلاقى خود نقل مىفرمودند كه : از متأخّرين ، سه نفر در توحيد تمكّن پيدا كردهاند : سيّد بن طاووس و بحرالعلوم و احمد بن فهد حلّى - رحمة اللَّه عليهم - . وى را تأليفات زيادى است در فقه و غيره . كتاب عُدّةالدّاعى و اسرار الصّلاة و تحصين و صفات العارفين و همچنين الفصول فى الدّعوات از كتبى است كه شاهد بر كمالات معنوى او است . اين عارف باللَّه در سال 757 چشم به جهان گشود و در سال 841 در سنّ 84 سالگى به ملكوت اعلى پيوست .
مزارش در كربلا نزديك خيمهگاه قرار دارد .
گفتار
- در خطبه كتاب تحصين مىگويد :
« ألحمدُللَّه الّذى تجلّى لعباده ، فشغلَهم عن الشّهوات ، و أظهَر لهم و ميضَ [ فيض ] نوره ، فهداهم به من الغضلات ، و لعقَّهم مِن شراب حبّه ، فسكروا فى عينه ، و تاهوا فى الفلوات ، و وثقوا به فأغناهم ، و توكّلوا عليه فكفاهم ، وصرف عنهم المحذورات ، و غسل ظواهرهم من دناسات الدّنيا ، و جلّى بواطنهم بأسرار المكاشفات . . . »
ستايش براى خداوندى كه براى بندگانش تجلّى نموده و ظاهر گشته پس ايشان را از شهوات و خواستههاى نفسانى بازداشته است و آذرخش [ فيضِ ] نورش را
هامش
( 1 ) . وى غير از شهاب الدّين احمد بن فهد بن حسن بن ادريس احسائى است ، كه با وى معاصر بوده و شرح بر ارشاد داشته است . البته خود جمال الدّين هم شرحى بر اين كتاب دارد .