( 686 ) ابوالعبّاس ، احمد بن محمد غمرى واسطى « 1 »
از اكابر عارفين و اعيان اولياى مقرّبين و صاحب كرامات است . در سال 905 قمرى دار دنيا را وداع گفت و در آخر باب جامع مصر به خاك سپرده شد . « 2 »
( 687 ) خلف الصِّدق شيخ محمّد ، احمد بن محمد فدايى لاهيجى نوربخشى « 3 »
صاحب كمالات نفسانى است كه ولادت و رشدش در شيراز بود . در شاعرى يد طولايى داشت و به فدايى تخلّص مىنمود . از جانب شاه اسماعيل صفوى « 4 » به رسالت ، مأمور ماوراءالنّهر شد و مناظراتى با علماى آن سامان نمود و آخر الامر در شيراز عزلت گزيد تا اين كه در سال 927 در همان جا بدرود حيات گفت .
پدرش محمد بن على لاهيجى است كه سال 877 شرحى بر گلشن راز شيخ محمود شبسترى نوشت . فدايى نيز شرحى بر گلشن راز نوشته است .
شعر
- گر چشم گشايم به جمال تو ، خوش است * ور ديده ببندم به خيال تو ، خوش است
هامش
( 1 ) . غمرى : منسوب به : 1 . غَمْر ، قبيلهاى منشعب از غافق ؛ 2 . روستايى است پايينتر از هيت در صحرا نزديك فرات ؛ واسِطى : منسوب به واسِط : 1 . شهرى معروف واقع در فيما بين بصره و كوفه ؛ 2 . واسِط رَقَّه ، روستايى واقع در غرب فرات روبروى شهر رقّه .
( 2 ) . كرامات الأولياء .
( 3 ) . لاهيجى : منسوب است به شهر معروف لاهيجان واقع در استان گيلان ؛ نوربخشى : منسوب به طريقهى نوربخشيّه كه به اعتبار لقبِ مؤسّسش سيّد محمد بن محمد بن عبداللَّه موسوى خراسانى ( سيد سياهپوش ) از شاگردان ابن فهد حلّى به اين نام مشهور گرديده است .
( 4 ) . شاه اسماعيل اوّل كه در سال 907 به سلطنت رسيد و در 930 وفات نمود .