- ذكرُك لى مونسٌ يعارُضنى * يوعدنى عنك منك بالظَّفر
ياد تو من را ، مونس من است ، كه با من پهلو به پهلو مىزند و در وجود من جاى
گرفته ، و به من از طرف تو به پيروزى و كاميابى وعده مىدهد .
فكيف أنساك يا مدى هممى * و أنت منّى بموضع من النّظر
پس چگونه تو را فراموش كنم اى نهايت همّتهايم ، و حال آن كه تو در چشم
انداز و منظر من قرار دارى ؟ ! « 1 »
( 684 ) آقا احمد بن محمد على بن خواجه شفيع كرمانى ، ملقّب به انيسعلى
اهل معرفت و صاحب حال و كمال است كه در سال 1247 دار دنيا را وداع گفت .
( 685 ) مجدالدّين ، ابوالفتوح احمد بن محمد بن محمد بن احمد طوسى غزّالى « 2 »
عالمى ربّانى ، موحّدى كامل ، صاحب كرامات و اشارات و از اصحاب ابوبكر نسّاج
هامش
( 1 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 302 ؛ تذكرة الاولياء ؛ رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 161 ؛ طبقات شعرانى ، ص 81 ، ج 1 .
( 2 ) . طوسى : منسوب به طوس ، شهرى در خراسان ، نزديك نيشابور كه بر دو بلدهى طابران و نوقان مشتمل بوده و بيش از هزار روستا از توابع اين دو محسوب مىشدهاند ، از آن جمله روستاى سناباد كه شهر مقدّس مشهد ، مركز استان خراسان در جاى آن بنا شده ، و حرم مطهّر حضرت امام رضا - عليه السّلام - در آن قرار دارد ؛ غزالى / غزّالى : لفظ غزالى را بيشتر با تشديد خوانده و به غَزّال ( كسى كه به تابيدن پنبه و پشم و مانند آن اشتغال دارد ، معنا كردهاند ) منتسب دانستهاند . بعضى نيز آن را به تخفيف و بدون تشديد خوانده و منسوب به غَزاله ، روستايى از توابع طوس ، دانستهاند .