- « ألهيبةُ مقرونةٌ بالورع ؛ فمَن قلّ ورعُه ، قلّت هيبتُه . »
بيم و هراس از خدا با ورع و پرهيز نمودن از محرّمات همراه است ، پس هر كس وَرعش كم باشد ، خوف و هراسش از خدا كم مىشود .
- « القرآنُ كلُّه شيئان : مراعاةُ أدب العبوديّة ؛ و تعظيمُ حقِّ الرّبوبيّة . »
همهى قرآن دو چيز است : مراعات كردن ادب بندگى ، و تعظيم و بزرگداشت حقّ پروردگار .
- نفَسهاى خود را در راه هواى نفس خود صرف مكن ، بعد از آن براى هر كه خواهى از موجودات صرف كن .
- هر كه به چيزى دون خدا ساكن بود ، بلاى او در آن چيز است .
- صحيحترين عقلها ، عقلى است كه موافق توفيق بود ؛ و بدترين طاعات ، طاعتى است كه از آن عُجب خيزد ؛ و بهترين گناهان ، گناهى است كه توبه از پس آن درآيد .
- آرام گرفتن به اسباب ، مغرور شدن است ؛ و اقامت بر احوال ، بريدن است از محوِّل احوال .
- باطن ، جاى نظر حق است ؛ و ظاهر ، جاى نظر خلق ، جاى نظر حق به پاكى سزاوارتر است از جاى نظر خلق .
- هر كه را از ادب محروم كنند ، از همه خيراتش محروم سازند .
- هلاك اوليا به لحظات قلوب است و هلاك عارفان به خطرات اشارات و هلاك موحّدان به اشارات حقيقت .
- زندگىِ محبّ به بذل است و زندگى مشتاق به اشك و زندگى عارف به ذكر و زندگى موحد به زبان و زندگى صاحب تعظيم به نفس و زندگى صاحب همّت به انقطاع از نفس و اين زندگى سوختن و غرقه شدن بود .
- توكّل ، حُسن التجاست به حق تعالى ، و صدق افتقار به دو .
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 70
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٧٠