- « الفاقاتُ بسطُ المواهب إن أردتَ ورودَ المواهب عليك ، صحِّحِ الفقرَ و الفاقةَ لديك
إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ
« 1 » . »
سختىها گشوده شدن مواهب است ، اگر ورود مواهب را بر خودت خواهانى نيازمندى و احتياج به خدا را نزد خود صحيح ساز ، زيرا صدقه براى فقرا است .
- « تمكّنُ حلاوة الهوى من القلب هوالدّاءُ العضالُ . »
تثبيت شيرينى هواى نفس در قلب ، همان مرض سخت علاج است .
- « فرِّغ قلبَك من الأغيار يملأه المعارفُ و الأسرارُ . »
قلبت را از غير خدا خالى كن تا معارف و اسرار در آن پر شود .
- « ما فات من عمرك لا عوضَ له و ما حصل لك منها قيمةَ له . »
آن چه از عمرت گذشته است ، عوضى برايش نيست و آن چه از آن برايت حاصل مىشود ، ارزشى برايش نيست .
- « وصولُك إلى اللَّه وصولُك إلى العلم به وإلّا فجلّ ربُّنا أن يتّصل به شىءٌ أو يتّصل هو شىءً . »
رسيدنت به خدا رسيدنت به علم او است والّا پروردگار ما برتر از آن است كه چيزى به او متصل شود يا او به چيزى متصل شود .
- « قربُك منه أن تكون مشاهِدَ القربة وإلّا فمن أين أنت و وجودُ قربه . »
نزديكى تو به خداوند آن است كه نزديكى را مشاهده كنى والّا تو كجا و قرب او .
- « مِن تمام النّعمة عليك أن يرزقك ما يكفيك و يمنعَك ما يطغيك . »
از تمام شدن نعمت بر تو آن است كه خدا به اندازهى كفايت روزيت كند و از آن چه تو را به طغيان بيندازد مانع گردد .
- « العلمُ النّافعُ هوالّذى ينبسط فى الصّدر شعاعُه و ينكشف عن القلب قناعُه . »
علم نافع آن است كه شعاعش در سينه گشوده شود و پرده را از قلب كنار زند .
هامش
( 1 ) . سورهى توبه ، آيهى 60 .