( 674 ) ابو محمد ، احمد بن محمد بن حسينى جريرى « 1 »
يگانه عارف وقت ، در همه فنون برگزيده و از اعاظم اصحاب ابوالقاسم جنيد است كه سهل بن عبداللَّه تسترى را نيز درك نمود و در جنگ قرامطه « 2 » در سال 314 از تشنگى جان سپرد .
حكايت
يكى از اهل معرفت گويد : من در سال جنگ با قرامطه با مردمان بودم و از دست قرامطه بجستم . چون برفتند ؛ برگشتم تا شايد تشنگان را آب دهم ، يا نظر كنم و حال ايشان را ببينم . ميان خستگان مىگشتم ، چشمم به محمّد جريرى افتاد ، در حالى كه عمرش از صد متجاوز بود . گفتم : اى شيخ ! دعا نكنى تا خدا بلا بگرداند ؟ جواب داد : آن كنم كه خواهم . باز كلام خود تكرار كردم . گفت : اى برادر ! اين وقت دعا نيست ، وقت رضا و تسليم است .
گفتار
- « لكلِّ شىءٍ عند اللَّه حقٌّ ، و مِن أعظم الحقوقِ عنداللَّه الحكمةُ ، فمن وضع الحكمةَ فى غير أهلها ، طالبه اللَّهُ بحقّها ، و من طالبه اللَّهُ بحقّها ، خصم . »
براى هر چيز در نزد خداوند حقّى است و از جمله بزرگترين حقوق در نزد خداوند حكمت و فرزانگى است ، پس هر كس حكمت را در نزد غير اهلش قرار دهد ، خداوند حقّ حكمت را از او مطالبه مىكند و هر كس را كه خداوند حقّ حكمت را از او مطالبه نمايد ، مغلوب واقع مىشود .
هامش
( 1 ) . جريرى : منسوب به : 1 . جدّ به نام جَرير و يا جُرَيْر ؛ 2 . محلّهى بنوجُرَيْر در بصره به مناسبت سكونت قبيلهاى به همين نام در آن جا ؛ 3 . موضعى در كوفه به نام جَرير .
( 2 ) . قرامطه : مذهب معروف . براى توضيح بيشتر ، ر . ك : اللباب جزرى و الانساب سمعانى .