- حكمت ، در معدهاى كه از طعام پر بوَد ، قرار نگيرد .
- صحّت تن در كم خورى است و صحّت روح در كم گناه كردن .
- عجب از كسى نيست كه به بلا مبتلا شود و صبر كند ، عجب از كسى است كه به بلا مبتلا شود و راضى باشد .
- كسى بر راه راست است ، كه از خدا بترسد ، چون ترس برخاست از راه بيفتد .
- مرد را از شش راه ، فساد و انحراف پيدا شود : اوّل ، ضعف نيت به عمل آخرت ؛ دوم آن كه ، تنهايى او گرو شيطان شده باشد ؛ سوّم آن كه ، با قرب اجل ، درازى عمل [ أمل ] براى او غالب شده باشد ؛ چهارم آن كه رضاى مخلوق را بر رضاى حقّ ترجيح دهد ؛ پنجم آن كه متابعت هوا و ترك سنّت رسول - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - نمايد ؛ ششم آن كه لغزشهاى گذشتگان را براى خود حجّت قرار دهد ، و هنرهاى ايشان را بپوشد .
- زندگانى نيست ، مگر با مردانى كه دل ايشان مايل به تقوى ، و نشاطشان به ذكر مولا باشد .
- علامت محبّ خدا آن است كه تابع حبيب خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - باشد ، در اخلاق و افعال و اوامر و سُنَن .
- « أكبر ذنبى ، معرفتى إيّاه . »
بزرگترين گناه من ، شناخت من است او را [ زيرا با توجّه به خود و شناخت خود دورى از خداوند و دوئيّت حاصل مىشود ] .
- « توبة العوامّ من الذّنوب ، و توبة الخواصّ من الغفلة . »
توبه عمومى مردم از گناهانست ، و توبهى افراد خاص از غفلت است .
- توكّل ، از اطاعت خدايانِ بسيار بيرون آمدن ، و به طاعت يك خداى در آمدن ، و از سببها بُريدن ، و خود را در صفت بندگى داشتن ، و از صفتِ خداوندى بيرون آمدن است .
- توكّل ، تركِ تدبير ، و بيرون آمدن از قوّهى حيلهى « 1 » خويش است .
هامش
( 1 ) . توانايى و قدرت بر چارهجويى و تدبير امور .