- « إذا إطّلع الخبير على الضّمير ، فلم يجد فى الضّمير غير الخبير ، جعل فيه سراجاً منيراً . »
هنگامى كه [ خداوند ] آگاه بر باطن شخص اطلاع پيدا كند و در آن غير خود را نيابد ، در آن چراغى نورانى قرار مىدهد .
- « من حصد عُشب الذّنوب بمنجل الورع ، أضائت له روضة الإستقامة . »
كسى كه گياه گناهان را با ورع درو كند ، براى او زمين سبز استقامت نورانى مىشود .
- « من قطع لسانه بشَفرَة الصّمت ، وجد طعم عذوبة الرّاحة . »
كسى كه زبانش را با چاقوى برندهى خاموشى قطع كند ، مزهى گواراى راحتى را مىيابد .
- « من تدرع بدرع الصّدق قوى على مجاهدة عسكر الباطل ، واعتدل خوفُه و رجاؤه ، و حسن فى الآخرة مثواه . »
كسى كه زره راستى را به تن كند بر مجاهدهى لشكر باطل قوّت پيدا مىكند و خوف و رجايش همسان خواهد شد و بازگشتش در آخرت نيكو خواهد بود .
- « طوبى لمن تطهّر ، و لزم الباب ! و طوبى لمن تضمر للسّباق ! طوبى لمن أطاع اللَّه أيّام حياته ! »
خوشا به حال كسى كه پاكيزه كند خود را و ملازم خانهاش باشد [ ملازم كوبيدن در خانهى خدا باشد ] و خوشا به حال كسى كه باطنش سبقت گرفتن [ به خيرات را ] بخواهد ، خوشا به حال كسى كه خداوند را در ايام زندگانيش اطاعت كند .
- « من وثق بالمقادير استراح ، و من صحّح استراح ، و من تقرّب قرب ، و من صفى صُفِى له ، و من توكّل وفّق ، و من تكلّف ما لا يعنيه ، ضيّع ما يعنيه . »
كسى كه به تقديرات اطمينان داشته باشد راحت خواهد بود و كسى كه تصحيح كند [ خويش را ] ، در راحتى و آسايش به سر خواهد برد و كسى كه نزديكى [ به خدا ] را طلب كند ، نزديك مىشود و كسى كه خالص شود ، براى او [ امور ] خالص مىشود و كسى كه توكّل كند ، موفق مىشود و كسى كه خود را در امور بىفايده به زحمت بيندازد ، امور با فايده را ضايع مىكند .
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 332
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣٣٢