دوام توجه و توسّل به حضرت حجّت - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشّريف - كه واسطه فيض زمان است ، ملحوظ شود ؛ بعد از هر نماز ، دعاى غيبت « أللّهم ! عرِّفنى نفسَك » و 3 سوره توحيد هديه به آن بزرگوار ، و دعاى « أللّهم ! عظُم البلاءُ » ترك نشود .
- مواظبت بر دوام طهارت مهما امكن ، و نوم بر طهارت . و تسبيح حضرت زهرا - سلاماللَّهعليها - وقت خواب و بعد از صلوة فرايض ، بشود .
- شايسته براى هر عاقل چنان است كه صرف نظر و همّت طلب از جميع اشياء غير از او نموده و به مقتضاىِ
قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ
« 1 » ؛ ( بگو : خدا ، و سپس ايشان را رها كن . )
همّت طلب را منحصر در او نموده و او را بذاته و بنفسه قرار داده ، بگويد : ما از تو نداريم به غير از تو تمنّا .
- بر بنده ، بندگى است و روزى و ساير مصالح او ، بر عهدهى آقاى او است . و اقبح قبايح ، دست برداشتن از بندگى ، و اهتمام او در امور خويش مىباشد .
- لازم و واجب بر طالب حقّ ، كمال اهتمام است در اطاعت و بندگى و رفتن به حضور و دربار او - جلّوعلا - به كمال شوق و تضرّع و تذلّل و ابتهال .
- كمال اهتمام طالب بعد از توجّه به حضرت حقّ - جلّوعلا - كه تعبير از آن به ذكر مىشود ، معرفت قلب و نفْس است ، كه تعبير مىشود به تفكر در نفس ؛ كه : « من عرَف نفسَه ، عرف ربَّه . » ؛ ( هر كس خود را شناخت ، پروردگارش را شناخته . ) ،
وَ فِي أَنْفُسِكُمْ أَ فَلا تُبْصِرُونَ
« 2 » ؛ ( و آيا در خويشتن خود نمىنگريد و بدان توجه نمىكنيد ؟ ) و
سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ
« 3 » ؛ ( و نشانههاى روشن خود را در آفاق و نواحى [ موجودات ] و در خودشان نشان خواهيم داد ، تا برايشان روشن گردد كه تنها خداوند حقّ و واقعيت دارد . )
هامش
( 1 ) . سورهى انعام ، آيهى 91 .
( 2 ) . سورهى ذاريات ، آيهى 21 .
( 3 ) . سورهى فصّلت ، آيهى 53 .