( 512 ) ابوعبداللَّه ، احمد بن ابراهيم ماتك
وى را از عرفاى مراقبين برشمردهاند كه براى درك شهود و حضور حضرت بارى به غارها پناهنده مىشد . شاگرد بندارغانى بود ، شبلى - متوفى به سال 334 - را ملاقات و قريب 100 سال عمر نمود .
گفتار
از وى پرسيدند : مراقبه چيست ؟ گفت :
« إذا كنت فاعلًا ، فانظر نظر اللَّه إليك ؛ و إذا كنتَ قائلًا ، فانظر سمع اللَّه إليك ؛ وإذا كنتَ ساكتاً ، فانظر علم اللَّه فيك ؛ قال اللَّه تعالى :
إِنَّنِي مَعَكُما أَسْمَعُ وَ أَرى
« 1 » و قال تعالى :
يَعْلَمُ ما فِي أَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ
« 2 » . »
هنگامى كه كارى انجام مىدهى نظر و توجّهت به نظر و توجّه خدا به خود باشد و وقتى سخن مىگويى نظرت به شنيدن خدا از تو باشد و چون خاموشى و سخن نمىگويى ، نظرت به علم خدا به تو باشد . خداوند متعال فرموده است : « من همراه با شما دو نفر [ حضرت موسى و هرون عليهما السلام ] مىشنوم و مىبينم » و نيز فرمود : « خدا آن چه را كه در درون شماست مىداند ، پس از او بپرهيزيد و هراس داشته باشيد . » )
- « الرّجالُ ثلاثةٌ : رجلٌ شغل بمعاشه عن معاده ، فهذا هالكٌ ؛ و رجلٌ شغل بمعاده عن معاشه ، فهذا فائزٌ ؛ و رجلٌ اشتغل بهما ، فهذا مخاطرٌ ، مرّةً له و مرّةً عليه . »
مردان سه دسته هستند : [ اوّل ] مردى كه با مشغول شدن به زندگانى [ دنيوى ] از عالم آخرت غافل مانده ، كه اين [ رو به ] هلاكت است ، و [ دوّم ] مردى كه با مشغول شدن به معاد
هامش
( 1 ) . سورهى طه ، آيهى 46 .
( 2 ) . سورهى بقره ، آيهى 235 .