و لهذا طالب حق را به غير از دل و دلبر كارى نيست ، بلى من باب مقدّمه بر او لازم است تطهير و تنظيف قلب از ارجاس و انجاس ، كه مقصود اخلاق رذيله بوده باشد ، بلكه از ما سواى حق - جلّوعلا - كه تعبير از آن مىشود به تخليه ، و آرايش قلب و صيقل دادن آن است به اطاعات و عبادات و صفات حسنه و اخلاق كريمه ، تا قابليت ظهور و حضور حق - جلّوعلا - را بيابد ، كه تعبير از آن مىشود به تجليه و تحليه :
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً
« 1 » ؛ ( بىگمان خداوند اراده فرموده تا پليدى را از شما اهل بيت بر كنار نموده ، و شما را به گونهى ويژهاى تطهير و پاكيزه گرداند . )
- اگر كسى بعد از دخول در كار و تنبّه و استبصار ، دست از طلب بردارد و به حال سابق خود برگردد ، يا سبب دنياى خود - العياذباللَّه - قرار دهد ، حال او به مراتب بدتر خواهد بود از كسى كه بالمرّة داخل در اين راه نشده باشد ؛ زيرا به منزله كفر است بعد الايمان ، و اين مطلب به مقتضاى وعدهى الهى و تجربهى اهل اللَّه ، سبب خذلان در دنيا و خسران در آخرت هر دو خواهد بود .
- طالب حق - جلّ و علا - را از مرگ خسرانى نرسد ؛ كه :
وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهاجِراً إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ
« 2 » و هر كس به قصد هجرت به سوى خدا و رسولش از خانهاش بيرون رود ، سپس مرگ او را دريابد ، مسلّماً اجر و پاداشش بر خدا واقع خواهد شد .
بلكه زودتر رسيدن به مطلوب است ، كما لا يَخْفى .
- چنان چه - العياذباللَّه - دست از طلب برداشتى ، در دنيا چنان شيطان مسلّط شود ، كه دردت چارهپذير نباشد ، و پس از مرگ ، غم و غصّه و افسوس دل و جانت را فراگيرد و بسوزد ، كه آتش جهنم به گَردش نمىرسد .
هامش
( 1 ) . سورهى احزاب ، آيهى 33 .
( 2 ) . سورهى نساء ، آيهى 100 .