( 359 ) ابوعبداللَّه مولى « 1 »
ساكن هرات بود و در ايّام پير ابوسعيد دونى زاهد - قرن 3 يا 4 - مىزيست . « 2 »
( 360 ) ابوعبداللَّه ناجى « 3 »
عارف باللَّه كه ابوعبداللَّه ، عمروبن عثمان مكّى - متوفى به سال 297 - وى را ملاقات نمود . « 4 »
( 361 ) ابوعبداللَّه نسّاج « 5 »
گفتار
- « إنّ للَّهعباداً يستحيون من الصّبر و يسلكون مسلكَ الرّضا و إنّ له عباداً لو يعلمون من أين يأتى القدرُ لاستقبلوه حبّاً و رضاً . »
خداوند را بندگانى است كه از تمنّاى صبر حيا مىكنند و طريق رضا و خشنودى را مىپيمايند و هر آينه براى او سبحانه بندگانى است كه اگر مىدانستند مقدّرات الهى از چه سوى مىآيد از روى محبّت و شوق و رضايت به استقبالش مىرفتند .
هامش
( 1 ) . مولى : 1 . سرور و آقا ؛ 2 . ولىّ و دوستدار حضرت حق ؛ 3 . بردهى آزاد شده .
( 2 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 334 .
( 3 ) . ناجى : منسوب به : 1 . قبيلهى بنى ناجيه كه از قبيلهى بزرگ بنى سامة بن لؤى منشعب هستند و بيشتر افراد آن در بصره سكونت دارند ؛ 2 . قبيلهى ناج بن عدوان ؛ 3 . قبيلهى ناجية بن مالك .
( 4 ) . ر . ك : شرح حال ابوعبداللَّه عمرو بن عثمان مكّى .
( 5 ) . نسّاج : 1 . پارچه باف ؛ 2 . سخن پرداز ؛ 3 . بافندهى زره آهنى .