كردن علم در آن مايهى تباهى و فساد است و اهل علم دوست دارند كه به حمل علم شناخته شوند ، بدشان مىآيد كه به عمل نكردن به علم شناخته شوند و لذا با رأى خود در علم و دانش سخن مىگويند ، تا خطاهايى را كه در علم داخل كردهاند پسنديده نشان دهند و بدين جهت گناهان ايشان ، گناهانى است كه نابخشودنى است و طلب آمرزش از آن نمىتوان كرد و سودى ندارد . « 1 »
( 364 ) ابوعثمان مرغزى شوق سوخته
صاحب ولايت و كرامت و از اصحاب ابوعبداللَّه ، مختار بن محمّد - متوفى به سال 270 - است . مزارش در گورستان خانجه باد در پايين پاى عبدالواحد بن مسلم قرار دارد . « 2 »
( 365 ) ابوعثمان مغربى
عارف باللَّه و استاد اخلاقى شيخ محمّد شاذلى - متوفى به سال متجاوز 851 - است . « 3 »
( 366 ) ابوعقال بن علوان مغربى
اهل معرفت و مردى مرتاض است كه با ابوهرون اندلسى مصاحبت نمود و در مكّه
هامش
( 1 ) . طبقات شعرانى ، ج 1 ، ص 53 .
( 2 ) . ر . ك : صاحب نفحات كه ذكر وى را در احوالات استادش آورده است ؛ نفحات الانس ، شمارهى 429 .
( 3 ) . ر . ك : شرح حال شيخ ابوالمواهب شاذلى .