( 356 ) ابوعبداللَّه بن عثمان
( 357 ) ابوعبداللَّه بن علان بغدادى
رهرو معرفت و از كسانى كه بشر حافى و اصحاب معروف كرخى را ملاقات نمود .
گفتار
« ما من عبدٍ حفظ جوارحَه ، إلّاحفظ اللَّهُ عليه قلبَه ؛ و ما من عبد حفظ اللَّهُ عليه قلبَه ، إلّا جعله اللَّهُ أميناً فى أرضه ؛ و ما من عبد جعله اللَّهُ أميناً فى أرضه ، إلّاجعله اللَّهُ إماماً يُقتدى به ؛ و ما من عبد جعله اللَّهُ إماماً يُقتدى به ، إلّاجعله حجّةً على خلقه . »
هر بندهاى اعضا و جوارحش را حفظ كند خداوند قلبش را حفظ مىنمايد ؛ و هر بندهاى خداوند قلبش را حفظ كند او را امانت دار خود در زمين قرار مىدهد ؛ و هر بندهاى را خداوند امانت دار خويش در زمينش قرار داد او را پيشوايى مىگرداند كه به او اقتدا كنند ؛ و هر بندهاى را خداوند رهبر و مورد اقتدا قرار داد او را حجّت و دليل بر خلق مىگرداند . « 1 »
( 358 ) ابوعبداللَّه قَلانِسى « 2 »
از اكرام قوم و بزرگان اهل معرفت است . « 3 »
هامش
( 1 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 359 .
( 2 ) . قلانسى : 1 . منسوب به قَلانِس ، جمع قَلَنْسُوه و يا قُلَنْسِيَه به معناى كلاه مخصوص و شب كلاه و عرق چين ، به اعتبار اين كه شخص و يا يكى از اجداد او به شغل ساختن و درست كردن آن اشتغال داشته است ؛ 2 . منسوب به قَلَنْسُوَه ، دژ و قلعهاى در نزديكى رمله فلسطين .
( 3 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 111 ؛ حلية الأولياء ( طبقاتابونعيم ) ، ج 10 ، ص 160 .