( 243 ) ميرزا ابوالحسن بن ابوالمحسن همدانى « 1 » ، متخلّص به طوطى
اهل كمال ، صاحب نفس زكيّه و وارسته از تعلّقات عالم طبيعت و از شاگردان اخلاقى عارف باللَّه شيخ ابراهيم امامزاده زيدى است . سال 1330 در شهر همدان متولّد گرديد و سال 1407 دار دنيا را وداع گفت . وى را تأليفاتى است :
مناجات نامه ؛ مفتاح المحبّة ؛ شكرستان ؛ رباعيّات و مفردات و ترجيعات ؛ غزليّات ؛ شيطان نامه ؛ مصيبت نامه ؛ چنتهى طوطى .
شعر
- غمزهى چشم تو عاقل مىكند ديوانه را * بادهى عشق تو مجنون كرده بس فرزانه را
هر كه را بينم به نوعى از تو مىگويد سخن * رونق از نام تو باشد كعبه و بتخانه را
ذرهاى از نور مهرت در درونِ شمع تافت * سوخت از نارِ محبت ، هستى پروانه را
غير عشقت ، هر چه ديدم در جهان افسانه بود * قصّهى عشق تو باطل ساخت هر افسانه را
شماييد شماييد ، كه ممدوح خداييد * ولى حيف شكستيد ، چنين قدر و بها را !
بميريد بميريد ، كه جاويد بمانيد * بمانيد بمانيد ، در اين ره ، من و ما را
هامش
( 1 ) . هَمَدانى : منسوب به هَمَدان شهرى معروف و قديمى واقع در غرب ايران ؛ هَمْدانى : منسوب به قبيلهاى يَمَنى الاصل كه در كوفه زندگى مىكردهاند .