اين است :
حضرت پرسيد : چه عملى از همه اعمال برتر است ؟ خداوند فرمود : هيچ عملى در نزد من به پايه توكل بر من و خشنودى از قسمتم نمىرسد . . . اى محمد - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ! محبت من در مورد كسانى كه در راه من محبت مىورزند و عطوفت و مهربانى دارند و پيوند ايجاد مىكنند و توكلشان بر من است ، واجب و لازم است و محبت من قابل ادراك و داراى پايان و اندازه نمىباشد و هر زمانى كه آنها را به گوشهاى از محبتم آگاه سازم ، قسمتهاى ديگر را از آنها پوشيده مىدارم .
آنها كسانى مىباشند كه با ديدهى من به مخلوقات مىنگرند و نيازهاى خود را به نزد مردم نمىبرند . شكمهاى آنها از خوردن مال حرام [ حلال ] سبك و راحت است .
خوشى و راحتى آنها در دنيا ياد و محبت و خشنودى من از آنان است .
. . . اى محمد - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ! آيا مىدانى چه زمانى بنده به من نزديك مىشود ؟
حضرت - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - عرض كرد : نه . فرمود : هنگامى كه گرسنه و يا در سجده باشد .
[ . . . در مورد ويژگىهاى اهل نيكى و آخرت : ] چشمان آنها به خواب مىرود ولى قلبهاى آنها بيدار است ، چشمان آنها اشكبار و قلبهاى آنها به ياد خدا است .
هنگامى كه مردم غافلند ، آنها متذكر خدايند .
. . . خداوند دعاى آنها را در زير حجابها نگه مىدارد و زود اجابت نمىكند ، چون همانند مادرى كه فرزندش را دوست دارد ، دوست دارد سخن آنها را بشنود و آنها يك چشم به هم زدن نيز از خداوند غفلت نمىكنند .
. . . دنيا و آخرت در نزد آنها يكى است ، ساير مردم يك بار مىميرند ولى آنها به خاطر مجاهده با نفس و شيطانى كه در رگهاى آنها جارى است ، روزى هفتاد بار مىميرند .
اگر بادى بوزد ، آنها را حركت مىدهد ولى هنگامى كه در برابر من مىايستند چون ساختمانى كه از سرب بنا شده باشد ، محكم و پايدارند و در قلب آنها هيچ توجه و
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 148
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص١٤٨