تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 151

مساهمون:

ص١٥١
سختى و ترس‌هاى مردم در قيامت و امورى كه با آن‌ها از ثروتمندان و تنگدستان و نادانان حساب مىكشم ، آشنا مىسازم . . . . سپس حجاب‌هاى بين او و خود را كنار مىزنم و او را از نعمت سخن گفتنم بهره‌مند مىسازم و لذت نگاه به سوى خود را روزى او مىرسازم . . . . عقل او را در درياى معرفتم غرق مىسازم و خود ، جايگزين عقل او مىشوم . . . . اى احمد - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ! آيا مىدانى گواراترين چيز وپايدارترين زندگى كدام است ؟ حضرت عرض كرد : خدايا ! نه . خداوند فرمود : زندگى گوارا از آن كسى است كه از ياد من خسته و سست نمىشود و نعمت مرا فراموش نمىكند و از حقِّ من نا آگاه نمىباشد و شبانه روز به دنبال خشنودى من است . و زندگى پايدار از آن كسى است كه براى اصلاح خود به اندازه‌اى كار و كوشش مىكند كه دنيا در نزدش خوار و در چشمش پست و كوچك و آخرت در نزدش بزرگ و با ارزش مىگردد و خواست و ميل مرا به خواست و ميل خود بر مىگزيند و به دنبال خرسندى من است و حق مرا آنچنان كه سزاوار من است بزرگ مىشمرد و به آگاهى من از او توجه دارد و شب و روز در هر گناه و خطايى مرا مىپايد و از نظر نمىاندازد و قلب خود را از هر چه ناخوشايند من است پاكيزه مىسازد و شيطان و وسوسه‌هاى آن را دشمن مىدارد و براى شيطان حكومت و تسلّط بر قلبش راه نمىدهد . هنگامى كه بنده من چنين كرد ، در قلبش چنان محبتى جاى مىدهم كه تمام قلبش براى من باشد و فراغت و سر گرمى و انديشه و فكر و گفت و گوى او را يكسره درباره محبتى كه به اهل محبتم عطا كرده‌ام ، قرار مىدهم و چشم و گوش قلبش را به گونه‌اى باز مىكنم كه با قلبش بشنود و با قلبش به شكوه و بزرگى من بنگرد . . . . اى احمد - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ! فكر و انديشه و زبانت را يكى قرار بده و جسمت را زنده‌اى كه هر گز غفلت ندارد بگردان ، زيرا كسى كه از من غافل گردد ، برايم تفاوتى ندارد در كدام سر زمين هلاك و نابود گردد .