حِلْمُكَ مُعْتَرِضٌ لِمَنْ ناواكَ . عادَتُكَ الْإِحْسانُ إِلَى الْمُسِيئِينَ ، وَ سَبِيلُكَ الْإِبْقاءُ عَلَى الْمُعْتَدِينَ . » « 1 »
درگاهت به روى مشتاقان گشوده است و نيكىات براى جويندگان بخشيده شده است و تفضلت براى نيازخواهان روا است و پاداشت براى آرزومندان فراهم است و روزىات ، حتى براى آنان كه از تو نافرمانى نمودند نيز گسترده است و بردبارىات ، حتى براى آنان كه با تو دشمنى مىورزد نيز فراگير است . شيوهى هميشگى تو نيكوكارى به بدكاران و روش تو پايدار ساختن [ نعمتهايت بر ] سركشان است .
حلم وسيع الهى در هدايت بندگان
به نظر مىرسد ، تمام آن چه در اين بخش از دعا آمده ، امام - عليهالسّلام - در مقام آن است كه خوانندگان را راهنمايى فرمايد كه چگونه بايد باشند ، تا بتوانند از عطاياى معنوى و مشاهدات و ديدار او سبحانه بهرهمند شود .
علاوه ، به رحمت واسعهى او سبحانه اميدوارشان بنمايد ، تا گمان نكنند گناهان و نافرمانى آنان باعث خواهد شد كه از نيل به كمال و ديدار حقّ سبحانه محروم بمانند ، بلكه او سبحانه گناهكاران را نيز - اگر به حضرتش رجوع نمايند - از رزق معنوى برخوردار مىنمايد ؛ چرا كه او حليم است و با رجوع كنندگان به پيشگاهش مدارا خواهد كرد و احسان معنوى خويش را از آنان دريغ نمىدارد و چنان كه به تمام معنى انحراف از حقّ را اختيار نموده باشند ، باز مهلتشان مىدهد تا شايد به او سبحانه روى آورند و به قرب خود بپذيردشان .
بيانات فوق ، دعا احتياج به استدلال به فرمايشات الهى و اهل عصمت - عليهمالسّلام -
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 643 .