شرّ و بدى در طبيعت ونهاد همه پنهان است ، پس اگر صاحب آن بر آن چيره گشت ، مخفى مىماند ؛ و اگر غالب نشد ، آشكار مىگردد .
بنابراين ، اگر تقوى مصاحب انسانى كه طبع اوّليّه او چنين است ، نباشد ، همواره و هر لحظه خطا و شرّ و فساد ، از او صادر خواهد شد ( بهواسطه جهاتى كه در خواستههاى عالم عنصرى وى وجود دارد ) ، مصاحبت دايمى با تقوى و توجّه به خدا و ترس از او و خواستههايش است كه مىتواند اهل ايمان را از خطاها محفوظ بدارد . در حديث آمده است :
- « أَلتَّقْوى أَوْفَقُ حِصْنٍ ، وَ أَوْقى حِرْزٍ . » « 1 »
تقوا ، مناسبترين دژ و نگاهدارترين پناهگاه است .
- « أَلتَّقْوى جِماعُ التَّنَزُّهِ وَ العَفافِ . » « 2 »
تقوا ، جامع پاكى و پاكدامنى است .
( 28 )
« أَللَّهُمَّ . . . وَاهْدِنِى اللَّهُمَّ بِهُداكَ إِلى سَبِيلِكَ الْمُقِيمِ ، وَ صِراطِكَ الْمُسْتَقِيمِ ، وَ لا تُمَلِّكْ زِمامِى الشَّهَواتِ فَتَحْمِلَنِى عَلى طَرِيقِ الْمَخْذُولِينَ . » « 3 »
خدايا ! . . . . و به هدايت خود - اى خدا - ، مرا به راه استوار و راست ، رهنمون شو و زمام اختيار مرا به هواهاى نفسانى مسپار تا اين كه مبادا مرا بر رهسپار شدن در راه كسانى كه تو يارىشان نكردهاى ، وادارد .
هامش
( 1 ) . فهرست موضوعى غرر و درر ، باب التقوى ، ص 412 .
( 2 ) . فهرست موضوعى غرر ودرر ، باب التقوى ، ص 412 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 638 .