دعاى بعد از دو ركعت نماز شفع شب نيمهى شعبان
( 234 )
« أَللَّهُمَّ ، يا رَبَّ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ وَ اللَّيْلِ إِذا يَسْرِ . » « 1 »
خدايا ، اى پروردگار زوج و فرد و پروردگار شب ، آنگاه كه روان مىگردد .
وجه قسم خوردن به « شفع و وتر » در دعا و در قرآن شريف
دو جملهى فوق ، از دو آيهى شريفهى سورهى فجر ، يعنى :
وَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ * وَ اللَّيْلِ إِذا يَسْرِ
« 2 » ؛ ( و به جفت و تاق و به شب ، وقتى سپرى شود . ) گرفته شده است كه قسم به شفع و وتر با واو قسم آمده ، ولى در دعا با لفظ « ربّ » ذكر شده و هر دو اشاره به نماز شفع و وتر مىباشد .
مىتوان گفت : اوّلًا ، خداوند متعال اگر قسم به شفع و وتر و ليل خورده آن سه ، نام هر چه باشند به حساب ظاهر ، مخلوق الهىاند و بايد مدبّر و تدبير كننده داشته باشند ، بدين جهت در دعا « يا رَبِّ » آمده تا خوانندگان را بدين امر توجه دهند كه حقّ سبحانه خالق و مدبّر و ربّ آنها مىباشد .
ثانياً ، اگر قسم به آنها خورده شده ، به حساب ظهور يافتنشان از اسماء و كمالات الهى مىباشد و در واقع ، قسم به اسماى الهى خورده شد ، و اسماى الهى چون ظهوردهنده و مدبّر هر چيزند ، بدين جهت در دعا « ربّ » آمده است .
ربط « شفع و وتر » با ويژگىهاى شب نيمه شعبان
هر گاه امام معصوم - عليهالسّلام - اسماء و صفات و كمالات الهى را در ابتداى هر دعا - پيش
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 717 .
( 2 ) . سورهى فجر ، آيات 3 و 4 .