و چون معانى و حوايج فوق برآورده شود ، وقتِ آن است كه بيان خاتمهى دعا ، مستجاب شده باشد كه فرموده شده :
( 236 )
« وَ اخْتِمْ لِى بِالسَّعادَةِ وَ الْقَبُولِ ، يا خَيْرَ مَرْغُوبٍ إِلَيْهِ وَ مَسْئُولٍ . » « 1 »
و كار مرا به نيكبختى و پذيرش پايان ده ، اى بهترين كسى كه به درگاه او گراييده و از او درخواست مىشود .
رسيدن به غرض غايى خلقت ؛ شرط قبولى عمل
سعادت كامل بشر و قبولى طاعت و بندگى او زمانى تحقق پيدا خواهد كرد كه به غرض غايى خلقت راه يابد و از جمال و كمال الهى و معرفت او سبحانه حدّاكثر استفاده را در اين عالم بنمايد . از اين رو ، فرموده شده : « يا خَيْرَ مَرْغُوبٍ إِلَيْهِ وَ مَسْئُولٍ ! »
دعاى بعد از دعاى نماز وتر ، پيش از ركوع
( 237 )
« أَللَّهُمَّ ، يا مَنْ شَأْنُهُ الْكِفايَةُ . » « 2 »
خدايا ، اى كسى كه كار تو كفايت است .
شأن حق تعالى ؛ اقتضاى بستگى مظاهر به او
آرى ، خداوند همه خلايق خويش را آفريده ، بىآن كه از آنان جدايى گرفته باشد و يا
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 717 .
( 2 ) . همان .