شادمانى از مرگ ؛ مقام كاملان
به راستى چرا مسرور و فرحناك به انتقال از اين جهان نباشند ، آنان كه در كمال انسانيّت قرار دارند ( چون انبيا و اوصيا - عليهمالسّلام - ) و يا كسانى كه به سبب تبعيّت از آن بزرگواران با مجاهدات ، كمالات نفسانى خويش را شاهد گذاشتهاند و مردن را براى خود حيات جاودانه و از زندان عالم طبيعت رهايى مىدانند ؟ اين جاست كه مىبينيم خداوند مىفرمايد :
- قُلْ إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
« 1 »
بگو : اگر نزد خدا سراى بازپسين يكسر به شما اختصاص دارد ، نه ديگر مردم ؛ پس اگر راست مىگوييد آرزوى مرگ كنيد .
- قُلْ يا أَيُّهَا الَّذِينَ هادُوا إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِياءُ لِلَّهِ مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
« 2 »
بگو : « اى كسانى كه يهودى شدهايد ، اگر پنداريد كه شما دوستان خداييد نه مردم ديگر ، پس اگر راست مىگوييد درخواست مرگ كنيد » .
و در حديث آمده است كه اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - مىفرمود :
- « فَإِنْ أَقُلْ يَقُولُوا : حَرَصَ عَلَى الْمُلْكِ ، وَ إِنْ أَسْكُتُ يَقُولُوا : جَزِعَ مِنَ الْمَوْتِ ! هَيْهَاتَ بَعْدَ اللَّتَيا وَ الَّتِى ! وَ اللَّهِ ، لَابْنُ أَبِى طالِبٍ آنَسُ بِالْمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْىِ أُمِّهِ . » « 3 »
اگر سخن بگويم ، خواهند گفت : آزمندِ سلطنت است و اگر خاموش بنشينم ، خواهند گفت : از مرگ مىهراسد . دور باد ! بعد از اين وقايع كوچك و بزرگ ، به خدا سوگند ، پسر ابوطالب نسبت به مرگ ، از كودك به پستان مادر مشتاقتر است .
هامش
( 1 ) . سورهى بقره ، آيهى 94 .
( 2 ) . سورهى جمعه ، آيهى 6 .
( 3 ) . نهج البلاغه ، خطبه 5 .