سوى تو تازم و در ميان مشتاقان با شوق تمام به جانب تو بشتابم و چون مخلصان [ پاكان با تمام وجود ] به تو هر چه نزديكتر گردم و هم چون اهل يقين [ مؤمنان ] از بيمت هراسان باشم و همراه با مؤمنان در جوار تو گردهم آيم .
لوازم رسيدن به قرب الهى
گويا بيانات اين بخش از دعا در مقام اين است تا طريقهاى كه بشر مؤمن را به كمالات بخش ياد شده گذشته : « أَنْ تَجْعَلَ أَوْقاتِى مِنَ اللَّيْلَ وَ النَّهار . . . » نايل مىسازد ، بيان بفرمايد ، لذا در ابتداء با جملههاى : « يا سَيِّدِى ، يا مَنْ إِلَيْهِ مُعَوَّلِى ، يا مَنْ إِلَيْهِ شَكَوْتُ أَحْوالِى ، يا رَبِّ » او سبحانه را به بزرگى و بازگشت به سويش و حالات خود را به پيشگاهش بردن و تدبير در امور بندگان داشتن وى سبحانه خوانده شده و سپس تقاضاى امورى كه موجب وصال و ذكر دايمى به او سبحانه مىشود ، شده و بعد از آن : « أَقِرَّ [ قَوِّ ] عَلى خِدْمَتِكَ جَوارِحِى » آمده ؛ چرا كه به تقويت اعضا و جوارح است كه مىتوان اعمال و حسنات جوارحى را انجام داد و حجابهاى ميان خود و فطرت را زائل ساخت تا آمادگى باطنى براى صعود به مقام قرب الهى حاصل شود كه فرموده شده : « وَاشْدُدْ عَلَى الْعَزيمَةِ جَوانِحِى . »
و پس از آن ترس از عظمت الهى : « وَهَبْ لِىَ الْجِدَّ فِى خَشْيَتِكَ . » كه يكى از سرمايههاى واصلين به كمال است ، تقاضا شده . خداوند مىفرمايد :
إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ
« 1 » ؛ ( از بندگان خدا ، تنها دانايانند كه از او مىترسند . ) چرا كه اگر ترس عظمت الهى در دل بندهاى همواره نباشد و او سبحانه را به بزرگى تمام مشاهده نكند ، ممكن است : « أَقِرَّ [ قَوِّ ] عَلى خِدْمَتِكَ جَوارِحِى ، وَ اشْدُدْ عَلَى الْعَزِيمَةِ جَوانِحِى » را كه برايش حاصل شده بود از دست بدهد ، لذا فرموده شده : « أَلْجِدَّ فِى خَشْيَتِكَ » و لذا در بخش چهارم نيز فرموده شده : « وَ الدَّوامَ فِى الْإِتِّصالِ بِخِدْمَتِكَ . » و دوام به خدمت ، همان حفظ نمودن بنده حدود دايمى بندگان است در تمام اوقات و اعمال و كردار و توجّهات
هامش
( 1 ) . سورهى فاطر ، آيهى 28 .