( 198 )
« فَإِنَّهُ لا يُنالُ ذلِكَ إِلّا بِفَضْلِكَ ، وَ جُدْلِى بِجُودِكَ ، وَ اعْطِفْ عَلَىَّ بِمَجْدِكَ ، وَ احْفَظْنِى بِرَحْمَتِكَ . » « 1 »
زيرا جز به فضل تو نمىتوان بدين مقام دست يافت و به بزرگوارىات بر من ببخش و به بلندپايگى خود بر من مهرورز و به رحمت خود مرا حفظ كن .
رسيدن به كمالات عاليه ؛ تنها به فضل الهى
از جملههاى فوق به شايستگى استفاده مىشود كه كمالات عاليه انسانيّت را هيچكس به خودى خود نمىتواند دارا گردد و تنها شمول عنايات و جود و عطوفت و بزرگوارى حضرت سبحان است كه به بندهى فقير و ضعيف ، اجازه نيل به آن مقامات را مىدهد .
فضل ازلى ؛ مايه رسيدن به كمالات
امّا اين كه آن فضل و جود و عطوفت ابتدايى است و يا ازلى و تقاضاى آن چهراست كه در عهد عرض امانت و ميثاق و تعليم اسماء به بشر عنايت شده ؟ گمان مىشود مورد دوّم اراده شده باشد ، تا آنان كه معصوماند - عليهمالسّلام - و قبول عرض امانت و ميثاق را از دست ندادهاند ، بر آن باقى باشند و آنان كه از امور ازلى محجوب گشتهاند ، حجابهايشان به عنايات حقّ سبحانه بر طرف و از احسن عباد گردند و اقرب و اخصّ منزلت را باز يابند ، چنان كه فرموده شده بود : « وَ اجْعَلْنِى مِنْ أَحْسَنِ عِبادَكَ نَصِيباً عِنْدَكَ وَ أَقْرَبِهِمْ مَنْزِلَةً مِنْكَ ، وَ أَخَصِّهِمْ زُلْفَةً لَدَيْكَ . »
استدامه گرفتارىهاى عالم خاك و موانع پس از رسيدن به مقامات عاليه
امّا اين كه آيا پس از نيل مؤمن به آن مقامات ، گرفتارى عالم خاكى و جهل اجازه مىدهد
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 709 .