أَعْمالِى عِنْدَكَ مَقْبُولَةً ، حَتّى يَكُونَ أَعْمالِى وَ إِرادَتِى [ أَوْرادِى ] كُلُّها وِرْداً واحِداً ، وَ حالِى فِى خِدْمَتِكَ سَرْمَداً . » « 1 »
معبود من ، سرور من ، آقاى من ، اى صاحب اختيار من ، اى آن كه [ موى ] پيشانى و زمام امورم به دست تو است ، اى آگاه از پريشانى و بينوايى من ، اى باخبر از فقر و بيچارگى من ، پروردگارا پروردگارا پروردگارا ، از تو به حق و پاكى خود و بزرگترين صفات و اسمهايت درخواست مىكنم كه شبانه روز مرا با ياد خودت آباد گردانى و به خدمت و بندگى خويشتن در پيوندى و اعمالم را نزد خود مقبول گردانى ، تا بدان جا كه همهى اعمال و اوراد [ خواستهى ] من ، وردى واحدى گردد و حالم در خدمت و بندگىات تداوم يابد .
تقاضاى دوام شهود ذكر الهى از سوى معصوم - عليهالسّلام -
خوانده شدن و مخاطب قرار دادن خداوند متعال در ابتداى اين بخش با إله و سيّد و مولى و اظهار عبوديّت و فقر و مسكنت و فاقه در پيشگاه او نمودن و او سبحانه را مالك و زمامدار و عالم و خبير به همه چيز خود دانستن و ربّ و مدبّر امور همه چيز خواندن و تنها اكتفا به اين اظهارات نكردن ؛ بلكه او سبحانه را به خود و قدس و پاكىاش از هر نقص و بزرگترين صفات و اسمايش قسم دادن ، حكايت از آن مىكند كه تقاضاى حاجت از او - تباركوتعالى - ، خواستهاى معنوى و بزرگ و با عظمت و بسيار شايسته است كه فرموده شده : « أَنْ تَجْعَلَ أَوْقاتِى مِنَ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ بِذِكْرِكَ مَعْمُورَةً . »
ذكرى كه در اين بيان است چه ذكرى است كه تمام لحظات شب و روز بنده را آبادى و صفا و روشنايى مىبخشد ، حتّى در خواب و اشتغال به امور دنيوى و تدبير عالم عنصرى و مادّى ؟
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 709 .