آثار معنوى شفاعت و رضايت رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - از پيرو خويش
اين جاست كه خداوند از گناهان وجودى بندهاش ( كه همان برداشته شدن حجابهاى ميان خود و آنان است ) ، به بركت رضايت رسولش - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - از پيروش ، چشمپوشى خواهد كرد كه فرموده شده : « وَ عَنْ ذُنُوبِى غاضِياً . »
و حضرت حقّ سبحانه ، كرامت و رضوان خويش را شامل حال چنين بندهاى مىنمايد كه فرموده شده : « وَ قَدْ أَوْجَبْتَ لِى مِنْكَ الْكَرامَةَ وَ الرِّضْوانَ . »
و سپس خداوند متعال بندهاش را به قرارگاه شايسته كه :
- فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ
« 1 »
در قرارگاه صدق ، نزد پادشاهى توانايند .
- وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ
« 2 »
و پيش ما فزونتر [ هم ] هست .
كه محلّ اخيار است وارد خواهد ساخت كه فرموده شده : « وَ أَنْزَلْتَنِى دارَ الْقَرارِ وَ مَحَلَّ الْأَخْيارِ . »
بيانات فوق را ما نسبت به پيروان حضرت سجاد - عليهالسّلام - نموديم ، اما اين كه آن بزرگواران - عليهالسّلام - اين امور را نسبت به خود چگونه در نظر گرفتهاند ؟ اشارات گذشته ما ( نسبت به شبيه به اين گفتار ) ، اين مطلب را حلّ مىكند .
دعاى ناحيه مقدّسه - عجّل اللَّه عليه و آله و سلّم - در سوم شعبان ( 1 )
در اين دعا ، گزارشى نسبت به ولادت حسين بن على - عليهماالسّلام - از پيش از ولادت تا رجعت آن جناب مىباشد و در آخر چند حاجت تقاضا شده است . در اين جا به نكات دعا اشاره مىشود :
هامش
( 1 ) . سورهى قمر ، آيهى 55 .
( 2 ) . سورهى ق ، آيهى 35 .