- صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - مَنْ صامَ أَوّلَ يَوْمٍ مِنْ شَعْبانَ ، كَتَبَ اللَّهُ - عَزّوَجَلَّ - لَهُ سَبْعِينَ حَسنَةً ، أَلْحَسَنَةُ تَعْدِلُ عِبادَةَ سَنَةً . » « 1 »
شعبان ، ماه شريفى است و اين ماه ، ماه من است و حاملان عرش آن را بزرگ داشته و حق آن را مىشناسند و اين ماه ، ماهى است كه روزىهاى مردم براى ماه رمضان ، در آن افزوده گرديده و بهشتها در آن آراسته مىگردد و علت اين كه اين ماه ، « شعبان » ناميده شده ، آن است كه روزى مؤمنان در آن پخش مىگردد و اين ماه ، ماهى است كه عمل نيك در آن هفتاد برابر مىگردد و بدىهاى انسان در آن مىريزد و گناهان آمرزيده مىگردد و اعمال نيك مورد پذيرش قرار مىگيرد و خداوند جبّار - جلّجلاله - به بندگانش مباهات مىكند و با نظر [ رحمت ] به روزهداران و شب زنده داران شعبان مىنگرد و به وجود آنها براى حاملان عرش مباهات مىكند . در اين زمان علىّ بن ابى طالب - عليهالسّلام - برخاست و عرض كرد : پدر و مادرم به فدايت اى رسول خدا ، بخشى از فضايل اين ماه را براى ما بازگو ، تا به روزهدارى و شبخيزى در آن راغب و علاقمند گرديم و در عبادت خداوند بزرگ - عزّوجلّ - در آن بكوشيم . رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود :
هر كس روز اول شعبان را روزه بدارد ، خداوند - عزّوجلّ - 70 عمل نيك براى او مىنويسد كه هر يك از آنها با عبادت يك سال برابرى مىكند .
( 141 )
« أَللَّهُمَّ ، فَأَعِنّا عَلَى الْإِسْتِنانِ بِسُنَّتِهِ فِيهِ وَ نَيْلِ الشَّفاعَةِ لَدَيْهِ . أَللَّهُمَّ فَاجْعَلْهُ لِى شَفِيعاً مُشَفَّعا ، وَ طَرِيقاً إِلَيْكَ مَهْيَعاً ، وَ اجْعَلْنِى لَهُ مُتَّبِعاً حَتّى أَلْقاهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَنِّى راضِياً ، وَ عَنْ ذُنُوبِى غاضِياً ، وَ قَدْ أَوْجَبْتَ
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 684 .