لِى مِنْكَ الْكَرامَةَ وَ الرِّضْوانَ ، وَ أَنْزَلْتَنِى دارَ الْقَرارِ وَ مَحَلَّ الْأَخْيارِ . » « 1 »
خدايا ، پس ما را نيز بر پيروى از راه و روش ايشان در آن و در نتيجهى نيل به شفاعت او ، يارى ده . خدايا ، او را شفاعتگر من كه شفاعتش مورد پذيرفته است و راهى گشاده به سوى خود قرار ده و مرا پيرو او بگردان ، تا اين كه روز قيامت با او ملاقات كنم ، در حالى كه از من خشنود است و از گناهانم چشم پوشيده است و تو نيز كرامت و خشنودى خود را بر من بايسته نموده و مرا در سراى جاودانه و جايگاه نيكان منزل دادهاى .
اهميت شفاعت پيامبر اكرم در بهرهمندى بهينه از ماه شعبان و در تمام عمر
بيانات بخش فوق تا آخر - گرچه به حسب صورت واضح مىنمايد - ولى اينگونه نيست ؛ زيرا تمسك به سنّت و طريقه رسولاللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - به طور عموم و به طور خصوص ، رويّه آن جناب - عليهالسّلام - در ماه شعبان ( كه بيانات گذشته « ارْزُقنِى مُواساةَ . . . » دلالت برآن دارد ) احتياج به شفاعت و يارى و راهنمايى آن حضرت - صلواتاللَّهعليه - در اين جهان دارد كه فرموده شده : « وَ نَيْلِ الشَّفاعَةِ لَدَيْهِ » .
و فرموده شده : « فَاجْعَلْهُ لِى شَفِيعَاً . » و نه تنها شفاعت او ، كه خداوند نيز بايد اين شفاعت وى را مورد قبول قرار دهد كه فرموده شده : « مُشَفَّعاً » و معلوم مىشود كه پس از مورد شفاعت رسول - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - و قبول الهى قرار گرفتن عمل ، شخص شايستگى قرار گرفتن در طريق و صراط مستقيم الهى را پيدا خواهد كرد كه مىفرمايد : « وَ طَرِيقاً إِلَيْكَ مَهيْعَاً . »
و معلوم مىشود كه حاصل شدن اين معنى در زمانى كفايت نمىكند و بشر تا پايان عمر در معرض بازگشت از پيروى رسولاللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - و يا صحيح عمل نكردن به سنّت او مىباشد ، كه فرموده شده : « وَ اجْعَلْنِى لَهُ مُتَّبِعاً حَتّى أَلْقاهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَنِّى راضِياً . »
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 688 .