- « أَلْمُواساةُ أَفْضَلُ الْأَعْمالِ . » « 1 »
مواسات و همدردى ، برترين عمل است .
- « أَحْسَنُ الْإِحْسانِ مُواساةُ الْإِخْوانِ . » « 2 »
بهترين نيكى ، همدردى با برادران [ دينى ] است .
رابطه مواسات و رزق
خلاصه اين كه در بخش فوق ، موفقيّت مواسات در آن چه خداوند به بندهى خاصّ خود حضرت سجّاد - عليهالسّلام - عنايت فرموده ، تقاضا شده است ؛ چرا كه در حديث ، صدور اين دعا آمده است :
« كانَ عَلِىُّ بْنُ الْحُسَيْنِ - عليهماالسّلام - يَدْعُوا عِنْدَ كُلِّ زَوالٍ مِنْ أَيّامِ شَعْبانٍ وَ فِى لَيْلَةِ النِّصْفِ مِنْهُ وَ يُصَلِّى عَلَى النَّبِىِّ - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - بِهذِهِ الصَّلَواتِ [ الدُّعاءِ ] . »
حضرت على بن حسين درست هنگام ظهر روزهاى شعبان و نيز در شب نيمهى شعبان اين دعا را مىخواند و با خواندن آن بر پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - درود مىفرستاد .
بنابراين مىتوان گفت : « بِما وَسَّعْتَ عَلَىَّ مِنْ فَضْلِكَ . » ، بيان براى رزق و مواسات است و فضل الهى به آن حضرت - عليهالسّلام - ، تنها در امور ظاهرى نبوده و همچنين :
« نَشَرْتَ عَلَىَّ مِنْ عَدْلِكَ » را نمىتوان دربارهى آن حضرت - عليهالسّلام - تنها در امور مادّى به حساب آورد و نيز : « أَحْيَيْتَنِى تَحْتَ ظِلِّكَ . » را نمىتوان حياتى صورى درباره وى گفت .
در نتيجه بيانات اين بخش دعا به خوانندگان تعليم مىدهد كه در زندگى اجتماعى ( ظاهرى و معنوى ) چگونه بايد باشند .
هامش
( 1 ) . غرر و درر موضوعى ، باب المواسات ، ص 404 .
( 2 ) . غرر و درر موضوعى ، باب المواسات ، ص 404 .