ضرورت توجه به اهميت فرازهاى مناجات شعبانيه
نظر به اين كه اين دعا از اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - بوده و ساير معصومين - عليهمالسّلام - نيز آن را قرائت مىكردهاند ، نبايد كلمات آن را سطحى و عاميانه به حساب آورد . بخش فوق و ذيلش ( كه ذكر آن را خواهيم نمود ) ، يكى از بخشهاى حساس اين دعاست و بايد به جمله جمله آن ، دقّت بيشترى بشود .
توجه به معناى « كمال انقطاع »
ثانياً : شايسته است توجّه شود چرا فرموده شده : « كَمالَ الْإِنْقِطاعِ إِلَيْكَ . » و فرموده نشده :
« هَبْ لِىَ الْإِنْقِطاعَ إِلَيْكَ . » معلوم مىشود انقطاع و كمال انقطاع ، فرق دارد . به خصوص وقتى آن را اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - بفرمايد ؛ چرا كه آن بزرگوار از نظر ظاهرى و باطنى منقطع به او سبحانه مىباشد و گويا كمال انقطاع تمام را از نظر باطنى تقاضا مىفرمايد كه همان : « إِنَّ لِى مَعَ اللَّهِ وَقْتٌ » نقل شده از رسولاللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - باشد .
معناى دقيق انقطاع و آثار شهودى آن
ثالثاً : براى انقطاع ، احتمالاتى را مىتوان در نظر گرفت : انقطاع از عالم طبيعى عنصرى ، انقطاع از استقلال دادن به خود و متعلّقات خود ، انقطاع از توجّه به كمالات خدادادى .
شايد بتوان با توضيحى كه داده خواهد شد ، جملههاى بيانات فوق و بخشهاى آتيه آن را حلّ نمود و آن اين است كه براى بشر عادى ، به طور عموم ، دو گونه تعلّق و توجّه در عالم عنصرى وجود دارد : يكى برونى و ديگرى درونى . توجّهات برونى همان است كه عالم عنصرى اقتضاى آن را مىكند : خوردن ، خوابيدن ، ازدواج ، دلبستگى به فرزند و غيره . و توجهات درونى ، همان بستگى و تعلّق داشتن قلب است به امور ظاهرى و از كم و زيادى و تحوّلات آنها ناراحت شدن و يا به لذّت بردن از آنها بستگى پيدا نمودن .
ناچار اين دو را نمىتوان از اقتضاى عالم طبع جدا كرد ؛ ولى آن كس كه مىخواهد به