( 133 )
« إِلهِى ! فَلَكَ أَسْأَلُ ، وَ إِلَيْكَ أَبْتَهِلُ وَ أَرْغَبُ [ وَ أَسْئَلُكَ ] أَنْ تُصَلِّىَ عَلى
مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ أَنْ تَجْعَلَنِى مِمَّنْ يُدِيمُ ذِكْرَكَ ، وَ لا يَنْقُضُ عَهْدَكَ ، وَ لا يَغْفُلُ عَنْ شُكْرِكَ ، وَ لا يَسْتَخِفُّ بِأَمْرِكَ . » « 1 »
معبودا ، پس از تو نياز مىخواهم و به درگاه تو تضرع نموده و مىگرايم [ و از تو درخواست مىكنم ] كه بر محمد و آل محمد درود فرستى و مرا همشمارِ كسانى سازى كه همواره به ياد تواند و پيمان تو را نمىشكند و از سپاس تو غفلت نمىورزند و فرمانت را سبك نمىشمارند .
لزوم رعايت چهار اصل در تقرب به پروردگار
از چهار حاجتى كه بعد از صلوات آمده ، به خوبى ظاهر مىشود كه امام - عليهالسّلام - ، دوام ذكر الهى و عدم نقض عهد دايمى ازلى و غافل نشدن از شكر دايمى الهى و سبك نشمردن دايمى امر الهى را تقاضا نموده و معلوم مىشود اصل اين چهار چيز و دوامش ، از همه مؤمنين مطلوب مىباشد .
معناى دوام ذكر
امّا اين كه دوام ذكر و نقض عهد و غفلت از شكر و عدم استخفاف به امر الهى چه معنى دارد ؟ مىتوان گفت : ممكن است مراد از دوام ذكر ، ياد قلبى و يا حفظ ياد او سبحانه - در هر طاعت و معصيت باشد - نه ذكر لفظى . خداوند مىفرمايد :
- وَ اذْكُرْ رَبَّكَ كَثِيراً
« 2 »
و پروردگارت را بسيار ياد كن .
- وَ اذْكُرْ رَبَّكَ فِي نَفْسِكَ
« 3 »
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 687 .
( 2 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 41 .
( 3 ) . سورهى اعراف ، آيهى 205 .