- عليهالسّلام - حقّ سبحانه را براى متلبّس نمودن آن بزرگوار - عليهالسّلام - است از سوى حق تعالى از ازل تا ابد ، به مغفرت ذكر شده و اين كه هيچ گاه وى را از آن محروم ندارد .
( 121 )
« إِلهِى ! وَ قَدْ أَفْنَيْتُ عُمْرِى فِى شِرَّةِ [ شَرَهِ ] السَّهْوِ عَنْكَ ، وَ أَبْلَيْتُ شَبابِى فِى سَكْرَةِ التَّباعُدِ مِنْكَ ، إِلهِى ! فَلَمْ أَسْتَيْقِظْ أَيّامَ اغْتِرارِى بِكَ ، وَ رُكُونِى إِلى سَبِيلِ سَخَطِكَ . » « 1 »
معبودا ، به راستى عمر خويش را در آزمندى غفلت از تو فنا كردم و جوانىام را در مستى دورى از تو فرسودم . معبودا ، آن روزها كه در برابر تو غرور مىورزيدم و راه خشم تو را مىپوييدم ، بيدار نشدم .
توجه معصوم - عليهالسّلام - و غيرمعصوم به تكاليف عالم طبع
بيانات فوق را درباره غير معصومين ، با سهولت مىتوان پياده نمود ، امّا درباره على - عليهالسّلام - و ساير ائمّه چگونه بايد بيان كرد ؟ نسبت به امام معصوم - عليهالسّلام - در گذشته بياناتى درباره چنين فرمايشاتشان در پيشگاه الهى ، به خصوص در دعاى ابوحمزه ثمالى و دعاى اوّل روز مبعث داشتيم ، در اين جا - به جهت محتواى سنگين اين بخش - ناچاريم توضيحى جداگانه بدهيم و آن اين است كه : خداوند متعال ، بشر را مطلقاً آلات و ادواتى مجهّز عطا فرموده تا در دوران زندگى طبيعيش از آنها براى بقاى حياتش استفاده نمايد و براى او تكاليفى نيز نسبت به هر عضو معيّن نموده كه اگر تكاليف آنها را عمل ننمايد ، مورد سؤال وجدانى و الهى واقع خواهد شد . اين تكاليف و سؤالات در تمام عمر و به خصوص در جوانى - كه فَوَرانِ خواستههاى آنان مىباشد - هيچ گاه دست از وى برنمىدارند . ناچار امام - عليهالسّلام - كه مجهّز به همان جهاز
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 686 .