نظر به اين كه جملههاى فوق را - كه در ابتداى دعاى ابوحمزه ثمالى آمده - توضيح داده بوديم ، از تكرار بيان آن خوددارى مىنماييم . در اين جا مىپردازيم به توضيح بيان ذيل آن كه مىفرمايد :
( 102 )
« وَ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ أَفْضَلَ زادِ الرّاحِلِ إِلَيْكَ عَزْمُ إِرادَةٍ يَخْتارُكَ بِها ، وَ قَدْ ناجاكَ بِعَزْمِ الْإِرادَةِ قَلْبِى . » « 1 »
و نيز قطعاً مىدانم كه برترين توشه براى كسى كه آهنگ كوچ به سوى تو را دارد ، ارادهى آهنينى است كه تو را بدان برگزيند و اكنون دلم ، با چنين ارادهى آهنين ، با تو در راز و نياز است .
تأثير شهود الهى در دوام ذكر
گويا امام - عليهالسّلام - با اين بيان مىفرمايد : پس از اين كه يافتم تو محجوب از مخلوقاتت نيستى و تنها اعمال و آرزوهايم ، مرا از حضرتت جدا نموده و نيز دانستم كه بهترين توشه براى برداشته شدن اين حجابها و وصول و دوام يادت ، همان عزم و ارادهاى است كه با آن تو را اختيار نمايم تا حجاب ميان من و تو باقى نماند ؛ دلم همواره با ارادهاى قوى ، تو را مىخواند تا باز به خويش را هم دهى .
در حديث آمده است :
« إِنَّ اللَّهَ سُبْحانَهُ جَعَلَ الذِّكْرَ جَلاءً لِلْقُلُوبِ ، تَسْمَعُ بَعْدَ الْوَقْرَةِ ، وَ تُبْصِرُ بَعْدَ الْعَشْوَةِ ، وَ تَنْقادُ بِهِ بَعْدَ الْمُعانَدَةِ ، وَ ما بَرِحَ للَّهِ - عَزَّتْ آلاؤُهُ - فِى الْبُرْهَةِ بَعْدَ الْبُرْهَةِ ، وَ فِى أَزْمانِ الْفَتَراتِ ، عِبادٌ ناجاهُمْ فِى فِكرَهِمْ ، وَ كَلَّمَهُمْ فِى ذاتِ عُقُولِهِمْ ، فَاسْتَصْبَحُوا بِنُورِ يَقْظَةٍ فِى الْأَبْصارِ وَ الْأَسْماعِ وَ الْأَفْئِدَةِ . » « 2 »
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 678 .
( 2 ) . نهج البلاغه ، خطبه 222 .